ซีหวังซุนรู้ว่าเขากำลังแสดงการขอโทษ สีหน้าจึงอ่อนโยนขึ้นเล็กน้อย ในใจครุ่นคิดถึงเรื่องที่หลิ่วสือซุ่ยไปทำมาเรื่องนั้น จึงกล่าวหยอกล้อว่า “เจ้ายืนกรานว่าจะไม่ฆ่าผู้บริสุทธิ์ก็ว่าไปอย่าง แต่สุดท้ายกลับเกือบต้องทิ้งชีวิตตัวเองไปเพราะคนที่เรียกว่าผู้บริสุทธิ์เหล่านั้น มีนักฆ่าที่ไหนเป็นแบบเจ้าบ้าง”
หลิ่วสือซุ่ยกล่าว “ดังนั้นท่านถึงได้ให้ข้ามาอ่านเขียนหนังสือฝึกกระบี่อยู่ที่นี่?”
ซีหวังซุนกล่าว “ถูกต้อง เพราะข้าอยากจะให้เจ้าพิสูจน์ให้ชิงซานได้เห็น พวกเราคาดหวังกับเรื่องนี้เอาไว้มาก”
หลิ่วสือซุ่ยสังเกตเห็นว่าเขาใช้คำว่าพวกเรา
ซีหวังซุนดีดนิ้วเบาๆ บันทึกหยกเล่มหนึ่งปรากฏขึ้นบนโต๊ะ
“วิเคราะห์ข้อมูลของพวกเขา เลือกคนที่เหมาะสมไปฆ่าซูจึเย่ของสำนักเสวียนอิน แผนการวางให้ดี ให้เหมือนกับที่เจ้าสังหารลั่วไหวหนานเมื่อครั้งที่แล้ว”
ครั้นกล่าวจบ ซีหวังซุนก็เดินออกจากห้องไป
หลิ่วสือซุ่ยพลิกเปิดบันทึกหยกเล่มนั้น ตัวหนังสือจำนวนมากสะท้อนเข้ามาในม่านตา
ตัวหนังสือเหล่านั้นคือรายชื่อและข้อมูลของสมาชิกปู้เหล่าหลิน
ชื่อแซ่เหล่านั้นเขียนขึ้นมาจากเลือด ยากที่จะลบออกได้ ยิ่งไปกว่านั้นยังมีจิตจำแนกประทับเอาไว้ด้วย
หลังเขียนชื่อลงไปบนบันทึกหยกแล้ว คนผู้นั้นก็ยากจะที่ทรยศปู้เหล่าหลินได้อีก มิเช่นนั้นหากถูกโลกภายนอกล่วงรู้เข้า ก็มีแต่ต้องตายสถานเดียว
