สำหรับหลิ่วสือซุ่ยแล้ว รายชื่อบนบันทึกหยกล้วนแต่มีความแปลกหน้า ดูแล้วน่าจะเป็นคนธรรมดาที่ใช้ชีวิตอยู่ในเมืองและในชนบท
ชื่อบางชื่อทำให้เขารู้สึกคุ้นตา น่าจะเป็นผู้ที่ซ่อนตัวอยู่ในสำนักต่างๆ และในราชสำนัก
อย่างเช่นชื่อที่เขากำลังดูอยู่ในตอนนี้ — หลิวเซียง
หลิวเซียงเป็นศิษย์รุ่นสองของสำนักคุนหลุน สภาวะลึกล้ำ ถนัดเพลงกระบี่น้ำแข็งเหมันต์
ใครจะไปคิดบ้างว่าเขาจะเป็นสมาชิกของปู้เหล่าหลิน
หลิ่วสือซุ่ยพลิกอ่านบันทึกหยก สีหน้าบนใบหน้ายังคงเรียบเฉย — บันทึกหยกแบบนี้เขาเคยอ่านมาหลายเล่มแล้ว เพียงแต่รายชื่อบนบันทึกหยกเหล่านั้นมีความธรรมดามากกว่า ไม่ว่าจะเป็นระดับในการแอบซ่อนตัวหรือว่าสภาวะ เทียบกับบันทึกหยกเล่มนี้แล้วถือว่าต่างกันมาก
เขาหยิบกระดาษขาวแผ่นใหม่มา ยกพู่กันจุ่มลงไปในหมึก จากนั้นเริ่มคัดเลือกคน วางแผนการ
ตัวหนังสือที่เขียนขึ้นมาจากน้ำหมึกที่สดใหม่หลั่งไหลออกมาตามปลายพู่กัน กลายเป็นรายละเอียดในการสังหารจำนวนนับไม่ถ้วน
ความจริงแล้ว ในเวลานี้หลิ่วสือซุ่ยมิได้คิดถึงนายน้อยของสำนักเสวียนอินผู้นั้นเลย หากแต่กำลังคิดถึงเรื่องอื่นอยู่
มีหลายเรื่องที่ในเวลานี้เขายังคงไม่มั่นใจ
วันนี้เขานัดถงหลูไปต่อสู้ยังโขดหินโสโครก นอกจากเพื่อระบายความโกรธให้คุณชายแล้ว เขายังคิดหยั่งเชิงอีกฝ่ายดูด้วย
