ถงหลูมิได้กล่าวกระไร สีหน้าเฉยชา
ทันใดนั้น ลำแสงกระบี่สว่างวาบ
กระบี่บินวกกลับมาจากโขดหินโสโครกที่อยู่ไกลออกไป มีแต่หยดน้ำ ไม่มีเลือด
หลิ่วสือซุ่ยที่ืยืนอยู่บนโขดหินโสโครกได้หายตัวไป
ถงหลูร่ายเคล็ดกระบี่เงียบๆ อากาศที่อยู่ตรงหน้าเปลี่ยนแปลงรูปร่างเล็กน้อย ฟองน้ำสีขาวที่อยู่ใต้เท้าพลันหายไป จากนั้นร่างกายเขาหายไป
เสียงฉึบดังขึ้นเบาๆ บนโขดหินที่เขายืนอยู่ในตอนแรกมีรอยลึกปรากฏขึ้นมารอยหนึ่ง
น้ำทะเลสีครามซัดสาดอยู่ในโขดหินโสโครกแถบนี้ คลื่นทะเลหนุนเนื่อง ภายในรอยแตกของโขดหินโสโครกพ่นน้ำทะเลออกมาเป็นช่วงๆ กลิ่นคาวค่อนข้างรุนแรง
ถงหลูและหลิ่วสือซุ่ยไม่รู้ไปแอบอยู่ที่ใด พวกเขาเตรียมจะปล่อยกระบี่ครั้งต่อไป
เมื่ออยู่ในระดับสภาวะอย่างพวกเขา ก็เป็นไปได้ยากที่จะมองเห็นกระบี่บินของอีกฝ่ายด้วยตาเปล่า ในการต่อสู้ย่อมต้องมีความอันตรายมากยิ่งขึ้น มักจะตัดสินกันในกระบี่เดียว
ตอนที่ประลองกระบี่กันในชิงซาน สาเหตุที่การประลองกระบี่ของศิษย์แต่ละยอดเขาดูยอดเยี่ยมปานนั้น ไล่โจมตีไม่หยุด นั่นเป็นเพราะทั้งสองฝ่ายต่างรู้จักกันดี ยิ่งไปกว่านั้นก็มิได้ต้องการต่อสู้กันถึงตาย
แต่การต่อสู้ของถงหลูและหลิ่วสือซุ่ยในเวลานี้นั้นตั้งอยู่บนความเป็นความตาย
หากกระบี่แรกของพวกเขาก่อนหน้านี้มิได้โจมตีถูกความว่างเปล่า ฟองอากาศสีขาวในโขดหินโสโครกในเวลานี้คงจะถูกย้อมจนกลายเป็นสีแดงแล้ว
เวลาค่อยๆ เดินไป น้ำทะเลกระแทกโขดหิน ส่ง
