ยอดเขาเสินม่อมีทางขึ้นไปยังยอดเขาเพียงแค่ทางเดียว ไม่มีศิษย์คอยเฝ้า มีแต่ข่ายพลังปิดผนึกเอาไว้
แต่ยอดเขาปี้หูนั้นไม่เหมือนกัน อย่างน้อยๆ ก็มีทางขึ้นเขาสิบกว่าเส้นที่จะตรงไปยังยอดเขา ข่ายพลังก็วางเอาไว้ตรงด้านหน้าหน้าผาบนยอดเขา ทั้งวันมีลูกศิษย์คอยเฝ้าอยู่
จิ๋งจิ่วและเจ้าล่าเยวี่ยยังไม่ทันกล่าวอะไร ศิษย์ยอดเขาปี้หูสองคนนั้นมองเห็นใบหน้าพวกเขา สีหน้าพลันเปลี่ยนเล็กน้อย รีบคารวะพลางกล่าว “คารวะท่านเจ้าแห่งยอดเขา คารวะอาจารย์อาจิ๋ง”
ศิษย์ยอดเขาปี้หูสองคนนั้นตกใจเป็นอย่างมาก ในใจครุ่นคิดว่าเหตุใดอาจารย์ทั้งสองจึงมาที่นี่ ยิ่งไปกว่านั้นไม่ได้ขี่กระบี่ตรงไปยังยอดเขา พวกเขาให้การต้อนรับอย่างเคารพ ขณะเดียวกันก็เตรียมแจ้งผู้เป็นอาจารย์
“ข้าไม่ได้กลับมานานแล้ว เลยอยากจะมาเดินเล่นหน่อย ไม่ต้องแจ้งไป แล้วก็ไม่ต้องสนใจข้า”
จิ๋งจิ่วพาเจ้าล่าเยวี่ยเดินต่อไปข้างหน้า
ไม่นานนัก ทั้งสองคนก็มาถึงยอดเขา ตรงหน้าคือทะเลสาบที่กว้างใหญ่เหมือนทะเล นกนางนวลโผบิน
ไกลออกไปมีเกาะเล็กๆ อยู่แห่งหนึ่ง บนเกาะคล้ายจะมองเห็นตำหนักอยู่หลังหนึ่ง
…………………………………
