กู้ชิงรู้ว่านั่นคือเสียงที่อาจารย์จะเปล่งออกมาในตอนที่รู้สึกสบายอย่างมาก คล้ายกับการถอนหายใจยาวๆ ของคนปกติทั่วไป
เด็กหนุ่มแซ่หยวนพลันตะโกนออกมา “อาจารย์ อาจารย์กลับออกมาอีกแล้ว?”
เจ้าล่าเยวี่ยเดินออกมาจากในถ้ำ ผมเปียกชื้น น้ำหยดลงมาจากปลายผม บนร่างกายก็เปลี่ยนเป็นเสื้อผ้าที่สะอาดสะอ้าน
กู้ชิงรู้สึกนับถือ ทั้งยังรู้สึกเป็นห่วง อาบน้ำรวดเร็วขนาดนี้ มิได้เหมือนคุณหนูตระกูลใหญ่เลยแม้แต่น้อย
เจ้าล่าเยวี่ยเดินไปหน้าเก้าอี้ไม้ไผ่ ส่งสายตาบอกให้จิ๋งจิ่วขยับขา ก่อนจะนั่งลงไป
จิ๋งจิ่วหยิบเอาหวีไม้จันทราออกมา จากนั้นเริ่มหวีผมให้นาง
……………………………
