จิ๋งจิ่วคิดถึงเรื่องก่อนหน้านี้
ฟางจิ่งเทียนเป็นเจ้าแห่งยอดเขาซีไหลของชิงซาน ตามหลักแล้วย่อมสมควรเป็นห่วงเขา แต่การที่ถามถึงสภาวะของเขาต่อหน้าคนมากมายขนาดนั้น นี่มันหมายความว่าอย่างไร?
บนโลกมีเรื่องราวมากมาย ดูคล้ายยากเข้าใจ แต่ความจริงแล้วล้วนแต่สามารถคำนวณออกมาได้ อย่างน้อยที่สุดก็พอจะประมาณได้ เพียงแต่การทำแบบนั้นมันจะเหนื่อยมาก
จิ๋งจิ่วไม่คิดว่านี่จะเป็นเรื่องใหญ่ จึงไม่ยอมเปลืองแรงไปนั่งคิด ขณะเตรียมจะไม่คิดถึงเรื่องนี้ เขาพลันมองไปที่ใบหน้าของกู้ชิง ก่อนจะคิดถึงคำพูดที่พูดกับเจ้าล่าเยวี่ยเมื่อในอดีตขึ้นมา
เขาให้เด็กหนุ่มแซ่หยวนเข้าไปรอในห้อง จากนั้นเล่าเรื่องนี้ให้กู้ชิงฟังตั้งแต่ต้นจนจบรอบหนึ่ง
กู้ชิงเพิ่งจะรู้เป็นครั้งแรกว่าฟางจิ่งเทียนเคยพยายามสังหารจิ๋งจิ่วถึงสองครั้ง สีหน้าตกตะลึงจนกลายเป็นสีขาว พลางกล่าวว่า “ท่านได้แจ้งเจ้าสำนักหรือไม่ขอรับ?”
ฟางจิ่งเทียนเป็นเจ้าแห่งยอดเขาซีไหล สถานะภายในสำนักชิงซานสูงส่ง มีเพียงเจ้าสำนักและกฎแห่งกระบี่หยวนฉีจิงเท่านั้นถึงจะลงโทษเขาได้
จิ๋งจิ่วกล่าว “ไม่มีหลักฐาน กระทั่งลั่วไหวหนานเขาก็ไม่มีทางฆ่า นับประสาอะไรกับศิษย์ตัวเอง”
กู้ชิงครุ่นคิดในใจ แล้วท่านมาบอกข้าเรื่องพวกนี้ เพราะอยากจะให้ข้าทำอะไร?
จิ๋งจิ่วกล่าว “เรียบเรียงเรื่องราวเหล่านี้ จากนั้นคาดการณ์ออกมาว่าเขาอาจจะทำอะไร พวกเราควรจะตอบโต้อย่างไร”
ครั้นกล่าวจบ เขาก็ลุกขึ้นเดินเข้าไป
