เส้นไหมเส้นนั้นยิ่งดึงยิ่งยาว ลอยไปมาอยู่ในอากาศ รังไหมหิมะถูกดึง จึงหมุนขึ้นอย่างช้าๆ จากนั้นความเร็วยิ่งเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
เส้นไหมที่งดงามถูกดึงออกมาเยอะขึ้นเรื่อยๆ กระจัดกระจายไปทั่วทั้งถ้ำ ภายใต้แสงอาทิตย์ยามเย็นที่สาดลงมา คล้ายกับหิมะที่กำลังลุกไหม้
สุดท้าย เส้นไหมของรังไหมหิมะก็ถูกสาวออกจนหมด เผยให้เห็นภาพที่อยู่ด้านใน
ภายใต้เส้นไหมที่ฟุ้งกระจายเต็มถ้ำ ไป๋เจ่านั่งขัดสมาธิอยู่กลางอากาศ ค่อยๆ ลอยลงมาช้าๆ สองตายังปิดสนิท
ในระหว่างที่กำลังลอยลงมา นางค่อยๆ ลืมตาขึ้น จากนั้นตื่นขึ้นมา เท้าทั้งสองข้างยืนลงไปบนพื้นอย่างเป็นธรรมชาติ
ไอพลังที่สดชื่นและบริสุทธิ์สายหนึ่งแผ่ออกมาจากร่างกายนาง กระจายออกไปรอบทิศ สายลมพัดขึ้นอย่างแผ่วเบา ทำให้เส้นไหมเหล่านั้นยิ่งเริงระบำอย่างเร่งร้อน จนกระทั่งขาดออกเป็นช่วงๆ ราวกับผีเสื้อกลางคืนที่โผบินไปรอบทิศ จากนั้นหายไปในความว่างเปล่า
นางก้าวเดินออกไปนอกถ้ำ กระโปรงสีขาวพลิ้วไหว คล้ายดั่งเทพเซียน
เมื่อเห็นภาพนี้ คนที่อยู่ด้านนอกถ้ำพากันตกตะลึงพูดอะไรไม่ออก
เมื่อสัมผัสได้ถึงไอพลังสายนั้น เซี่ยงหว่านซูรู้สึกยินดีจนยากจะควบคุมตัวเองได้ เขาคารวะพลางกล่าว “ยินดีด้วยขอรับศิษย์พี่!”
เหล่าศิษย์สำนักจงโจวพากันโค้งคารวะ
ในกลุ่มคนที่อยู่ไกลออกไปมีเสียงแสดงความยินดีดังขึ้นมา
ไป๋เจ่าบรรลุจินตันขั้นสูงสุดแล้ว!
อยู่ในสภาพแวดล้อมที่หนาวเย็นโหดร้ายเช่นนี้ การที่มีชีวิตรอดมา
