ที่สุด แล้วก็ให้ความเคารพอย่างมาก
ลั่วไหวหนานถูกหลิ่วสือซุ่ยสังหาร ถงหลูเศร้าเสียใจเป็นที่สุด เขาย่อมต้องคิดที่จะแก้แค้นแทนลั่วไหวหนาน แต่กลับไม่สามารถหาตัวหลิ่วสือซุ่ยได้ ความรู้สึกโกรธแค้นจึงไปตกอยู่ที่สำนักชิงซาน
กู้ชิงมองเขา พลางกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย “ข้าเองก็อยากจะรู้เช่นกัน ว่าถ้าวันนั้นมาถึงจริงๆ เจ้าจะตัดสินใจอย่างไร”
……
……
หมอกอันหนาวเย็นถอยไปแล้วจริงๆ
ชายขอบของที่ราบหิมะสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน
ภายในเมืองไป๋เฉิงมีการแขวนธงหลากสีเอาไว้เพื่อเป็นการเฉลิมฉลอง
ต้นไม้เล็กๆ ที่ทนต่อความหนาวที่เคยมีชีวิตอยู่ตรงชายขอบของที่ราบหิมะ เวลานี้มีผลึกน้ำแข็งเกาะอยู่เต็มไปหมด ดูแปลกประหลาดเป็นอย่างมาก
บนทุ่งกว้างที่อยู่ด้านนอกเมืองมีเรือนพำนักของสำนักต่างๆ ตั้งกระจัดกระจาย เวลาผ่านไปหกปี คล้ายไม่มีความเปลี่ยนแปลงใดๆ เกิดขึ้นเลย
บุคคลสำคัญของโลกแห่งการบำเพ็ญพรต อย่างเช่น เหอกั๋วกง ฟางจิ่งเทียน เหรินเชียนจู๋ เจ้าสำนักเฟิงเตา เจ้าสำนักคุนหลุนต่างมาที่นี่
เหล่าผู้บำเพ็ญพรตรุ่นเยาว์ที่เขาร่วมการประลองวิถีพรตต่างเข้าไปในที่ราบหิมะแล้ว
กู้ชิงและเด็กหนุ่มแซ่หยวนก็อยู่ในนั้นด้วย
หมอกอันหนาวเย็นแปลกประหลาดเกินไป บุคคลสำคัญเหล่านี้เดินทางมาที่นี่เพื่อรับรองความปลอดภัยของเหล่าผู้บำเพ็ญพรตหนุ่มสาว แต่ที่สำคัญกว่านั้นก็คือพวกเขาต้องการทราบถึงสถานการณ์ภายในที่ราบหิมะโดยทันที
พวกเขาไม่สามารถเข้าใก
