นอกชิงซานมีหมู่บ้านเล็กๆ อยู่แห่งหนึ่ง
บ้านของหลิ่วสือซุ่ยอยู่ที่นี่
ชาวบ้านธรรมดาย่อมไม่ทราบเรื่องที่เกิดขึ้นในโลกแห่งการบำเพ็ญพรต ชีวิตความเป็นอยู่ในหมู่บ้านมิได้ถูกรบกวนใดๆ
บิดาแซ่หลิ่วและมารดาแซ่หลิ่วยังคงทำงานทุกวัน ใช้ชีวิตเหมือนอย่างปีก่อนๆ แม้นจะแก่ชราลง แต่ร่างกายยังคงแข็งแรงอยู่ ผมดำฟันแข็งแรง ดูมีชีวิตชีวา
ภายในป่ามีผู้บำเพ็ญพรตไร้สำนักสองคนยืนอยู่บนยอดไม้
ผู้บำเพ็ญพรตไร้สำนักคนหนึ่งกล่าวเย้ยหยันเล็กน้อย “จะต้องเป็นหลิ่วสือซุ่ยที่ขโมยเอายาวิเศษของชิงซานมาให้พวกเขากินแน่ อาศัยเพียงแค่เรื่องนี้ก็มีโทษถึงตายแล้ว แต่ดูแล้วเขาก็มีความกตัญญูจริงๆ”
ผู้บำเพ็ญพรตไร้สำนักอีกคนหนึ่งใบหน้าขาวซีด กล่าวว่า “หลิ่วสือซุ่ยสังหารลั่วไหวหนาน สถานะในปู้เหล่าหลินจะต้องสูงมากอย่างแน่นอน พวกเราทำแบบนี้ ปู้เหล่าหลินจะปล่อยพวกเราหรือ?”
“กลัวอะไร? ที่นี่อยู่ใกล้ชิงซานขนาดนี้ ปู้เหล่าหลินกล้าปรากฎตัวที่ไหน?”
บำเพ็ญพรตไร้สำนักหัวเราะชั่วร้าย พลางกล่าว “พวกเรามัดพ่อแม่ของมันเอาไว้ บีบให้มันปรากฏตัวออกมา ถึงตอนนั้นค่อยฆ่าทิ้ง หรือไม่ก็ส่งตัวให้ชิงซาน รับเอาวิชาและอาวุธวิเศษจากสำนักจงโจวและชิงซาน วันหน้ายังจะมีใครกล้ามาหาเรื่องพวกเราอีก?”
เมื่อพูดจบประโยคนี้ เขาก็เตรียมจะพุ่งตัวลงไปจากยอดไม้เพื่อไปจับบิดาและมารดาแซ่หลิ่วเอาไว้ แล้วใช้วิธีชั่วร้ายบีบบังคับให้บอกเบาะแสของหลิ่วสือซุ่ย
ส่วนเรื่องที่ว่าหาก
