ผู้บำเพ็ญพรตกำลังตามหาเจ้า แต่เจ้ากลับถูกพวกเราพบเข้าโดยไม่ตั้งใจ ไม่รู้ว่าพวกเราโชคดีหรือว่าโชคร้ายกันแน่”
บนใบหน้าของศิษย์สำนักซานชิงผู้นั้นเผยให้เห็นสีหน้าเศร้าใจ
ศิษย์สำนักซานชิงอีกคนยิ้มเยาะตัวเองพลางกล่าวว่า “พวกเรารู้ตัวว่ามิใช่คู่มือของเจ้า เพียงแค่คิดจะตามอย่างเงียบๆ ระมัดระวังเป็นอย่างยิ่ง คิดไม่ถึงเลยว่าจะถูกเจ้าพบเข้า”
หากหาหลิวสือซุ่ยพบ ก็มีโอกาสที่จะได้รับของรางวัลจากสำนักจงโจวและสำนักชิงซาน นี่ย่อมต้องเป็นเรื่องดี
ปัญหาอยู่ที่ว่ากระทั่งลั่วไหวหนาน หลิ่วสือซุ่ยก็ยังสังหารได้ ในเวลานี้อีกฝ่ายพบร่องรอยของพวกเขาแล้ว แล้วจะปล่อยให้พวกเขารอดชีวิตไปได้อย่างไร?
จู่ๆ ผู้บำเพ็ญพรตไร้สำนักผู้นั้นมองหลิ่วสือซุ่ยพลางกล่าวว่า “บางทีข้าอาจจะคิดหาวิธีช่วยเจ้ายื้อเวลาได้หน่อย แต่แน่นอนว่าเจ้าต้องรับปากก่อนว่าจะไม่ฆ่าพวกเรา”
หลิ่วสือซุ่ยครุ่นคิด ก่อนกล่าวว่า “ได้”
ศิษย์สำนักซานชิงสองคนนั้นไม่เข้าใจความหมายของเขา สีหน้างุนงงเล็กน้อย
จู่ๆ ผู้บำเพ็ญพรตไร้สำนักผู้นั้นพลันลงมือ อาวุธวิเศษพุ่งออกมาจากแขนเสื้อของเขาราวเงามืด โจมตีเข้าใส่ด้านหลังของศิษย์สำนักซานชิงทั้งสองคน
เสียงตู้มๆ ดังสนั่นสองเสียง ภายในป่ามีฝุ่นควันฟุ้งขึ้นมา
ศิษย์สำนักซานชิงสองคนยังไม่ตาย
เพราะกระบี่เล่มหนึ่งลอยนิ่งๆ อยู่กลางอากาศ
……………………
