หลิ่วสือซุ่ยที่มิได้ปรากฏตัวออกมาเป็นเวลานาน เวลานี้มิใช่เด็กหนุ่มอีกต่อไปแล้ว
สีหน้าของเขายังคงสุขุมเหมือนอย่างแต่ก่อน แต่เปลวไฟในดวงตากลับลุกโชนคุ้มคลั่ง
เมื่อถูกศรโลหิตของลั่วไหวหนานโจมตีจนต้องถอย เขาอาศัยเพลิงอาคมที่ลุกโชนอยู่เต็มพื้นพุ่งตัวเข้าไปอีกครั้ง กระบี่บินฟันลงไป!
ขณะเดียวกัน กำปั้นข้างขวาของเขาที่มีเพลิงอาคมสีดำลุกโชนอยู่ได้เหวี่ยงเข้าไปที่ใบหน้าของลั่วไหวหนาน
เส้นลมปราณของลั่วไหวหนานเสียหาย แต่เขาก็ได้ขับเอาเพลิงอาคมออกมาจากในร่างกายผ่านทางโลหิตที่กระอักมาคำนั้น ใจแห่งเต๋าปลอดโปร่ง เขาเรียกระฆังดาวเหนือกลับมา!
ลำแสงที่เจิดจ้าดวงหนึ่งส่องสว่างภายในเรือนที่ถูกความมืดยามค่ำคืนปกคลุมเอาไว้
เสียงตู้มดังสนั่น กำแพงสวนแตกเป็นเสี่ยงๆ คลื่นอากาศอันรุนแรงหอบเอาก้อนอิฐขึ้นมา ก่อนจะสาดกระจายออกไปรอบทิศทาง ศิษย์สำนักเป่ยซีที่เฝ้าอยู่ด้านนอกล้มสลบลงไปกับพื้น
สภาวะของลั่วไหนหนานสูงส่งกว่าหลิวสือซุ่ย ต่อให้เวลานี้ได้รับบาดเจ็บสาหัส เขาก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่หลิ่วสือซุ่ยจะเผชิญหน้าตรงๆ ได้
หลิ่วสือซุ่ยฝึกฝนกระบี่บินขึ้นมาใหม่หลังออกไปจากชิงซาน เดิมคุณภาพของตัวกระบี่นั้นธรรมดา จึงถูกทำลายลงในพริบตา กลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
ระฆังดาวเหนือแหวกเปลวเพลิงอาคม กระแทกเข้าใส่ทรวงอกเขาอย่างแรง
หลิ่วสือซุ่ยกระอักโลหิตพลางถอยไป
วันนี้ลั่วไหวหนานได้รับบาดเจ็บติดกันสองครั้ง โดยเฉพาะครั้งหลังที่ถูกห
