ลิ่วสือซุ่ยลอบโจมตี ร่างกายได้รับบาดเจ็บสาหัส เพื่อความปลอดภัย เขาจึงไม่คิดรั้งอยู่ที่นี่อีก หากแต่ใช้วิชาหลบหนีฟ้าดินหนีเพลิงอาคมที่ปกคลุมอยู่ทั่วเรือนขึ้นไปบนท้องฟ้าเตรียมจะบินหนีไป
ลำแสงกระบี่สายหนึ่งพลันปรากฏขึ้น แทงทะลุร่างกายเขาไป!
ลำแสงกระบี่สายนั้นเบาบางและเย็นยะเยือก ยากที่จะพบเห็นได้
ลั่วไหวหนานส่งเสียงอึกออกมาคำหนึ่ง มองดูบ้านหลังเล็กหลังหนึ่งที่อยู่บนพื้น
ลำแสงสายหนึ่งพุ่งโจมตีใส่บ้านหลังนั้น
ยังมีศัตรูที่แข็งแกร่งซ่อนตัวอยู่ กระทั่งระฆังดาวเหนือเขาก็มิได้สนใจแล้ว ทนฝืนความเจ็บปวดหนีไป
เพลิงสีดำสองดวงพุ่งออกมาจากใต้เท้าของหลิ่วสือซุ่ย
เขากระโดดขึ้นไปอากาศ กอดขาของลั่วไหวหนานเอาไว้
ลั่วไหวหนานฟาดฝ่ามือไปที่หลังของเขา
หากเป็นเวลาปกติ ฝ่ามือนี้ของเขาจะต้องฟาดจนหลิ่วสือซุ่ยตายอย่างแน่นอน แต่ในเวลานี้เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส อานุภาพจึงลดน้อยลงไปมาก
หลิ่วสือซุ่ยกระอักเลือด แต่กลับมิยอมปล่อยมือ สองมือรัดแน่นราวเหล็ก
บ้านที่อยู่ฝั่งตรงข้ามของถนนพังถล่มลงมา
ลำแสงของระฆังดาวเหนือถูกกระบี่อันเย็นยะเยือกที่บินวกกลับลงมาจากบนฟ้าเล่มนั้นฟันจนแตกกระจาย
คนชุดดำที่สวมหมวกลี่เม่าผู้หนึ่งพุ่งขึ้นมาบนอากาศ
ไม่มีกระบี่ นางทำได้อย่างไร?
เมื่อเห็นคนชุดดำพุ่งเข้ามาหาด้วยความเร็วสูง ลั่วไหวหนานรู้ว่ามาถึงช่วงเวลาที่สำคัญที่สุดแล้ว
เขาใช้วิชาที่แอบซ่อนเอาไว้ไม่ให้ใครรู้และยังฝึกไม่เชี่ยวชาญ สีหน้าย
