ลั่วไหวหนานมองดูคนชุดดำ สีหน้าเรียบเฉย เขาน่าจะรู้แต่แรกแล้วว่าอีกฝ่ายจะปรากฏตัว
“จัดการน้ำที่อยู่บนตัวเจ้าก่อน ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวจะทิ้งร่องรอยเอาไว้ได้ คนอื่นจะรู้กันหมดว่าเจ้าแอบอยู่ในบ่อน้ำ”
เขามองชายชุดดำพลางกล่าว “ในโลกแห่งการบำเพ็ญพรต ข้ามีภาพลักษณ์เป็นคนง่ายๆ แต่กระทำการใดล้วนแต่ระมัดระวัง ข้าไม่มีทางลืมตรวจดูในบ่อน้ำอย่างแน่นอน”
คนชุดดำกล่าว “ข้าควรจะซ่อนอยู่ที่ไหน?”
ลั่วไหวหนานกล่าว “ในตู้ ระยะยิ่งใกล้ พลังก็ยิ่งรุนแรง ซึ่งนี่ก็เป็นวิธีที่ปู้เหล่าหลินของพวกเจ้าชอบใช้ พยายามเข้าใกล้ผู้บำเพ็ญพรตให้ได้มากที่สุด ส่วนเรื่องที่ว่าเจ้าปกปิดกลิ่นอายพลังได้อย่างไร เดี๋ยวข้าจะพยายามปัดไปว่าเป็นเพราะของวิเศษอะไรบางอย่าง”
คนชุดดำก้มมองดูเสื้อผ้าที่เปียกชื้นของตัวเอง ในดวงตามีเปลวไฟขนาดเล็กปรากฏขึ้นมา แต่กลับมีความงดงามอย่างมาก ดูค่อนข้างแปลกประหลาด
ในระยะเวลาสั้นๆ น้ำบนร่างกายของเขาเหล่านั้นถูกทำให้ระเหยกลายเป็นไอ ก่อนจะหายไปอย่างไร้ร่องรอย
ลั่วไหวหนานมองดูภาพนี้ คิ้วเลิกขึ้นมาเล็กน้อย กล่าวว่า “นี่คือเพลิงปีศาจ?”
คนชุดดำมิได้ตอบคำถามนี้ หากแต่มองดูรอยน้ำที่อยู่บนพื้นเหล่านั้น พลางยื่นมือออกไปเตรียมจะกำจัดร่องรอย
ลั่วไหวหนานส่ายศีรษะ “อาจจะทำให้คนที่อยู่ด้านนอกรู้ตัวได้ ปล่อยให้มันแห้งเองแล้วกัน”
จากในบ่อน้ำมาถึงห้อง บนพื้นในสวนมีรอยเท้าที่เปียกๆ ทิ้งเอาไว้อยู่ การจะปล่อยให้มันถูกลมพ
