ผู้อาวุโสของสำนักเสวียนอินผิวปาก กลางฝ่ามือมีหัวกะโหลกสีดำพุ่งออกไปหาระฆังสัมฤทธิ์ใบเล็กใบนั้น
เสียงตู้มดังสนั่น!
คลื่นอากาศอันรุนแรงกระจายตัวออกไปรอบด้านราวคลื่นยักษ์!
หมอกสีดำภายในหุบเขาถูกพัดสลายไป แสงแดดส่องลงมายังพื้นดินอีกครั้ง
หัวกะโหลกสีดำแตกละเอียด ก่อนจะร่วงตกลงมาราวสายฝน ต้นหญ้าที่สัมผัสถูกมันเหี่ยวแห้งไปทันที
ระฆังสัมฤทธิ์บินกลับมาตรงหน้าศิษย์สำนักเป่ยซีคนนั้น
“ลั่วไหวหนาน!”
ผู้อาวุโสของสำนักเสวียนอินตะโกนออกมาด้วยความตกใจและความโกรธ
ใครจะไปคิดถึงว่าลั่วไหวหนานซึ่งเป็นศิษย์อันดับหนึ่งของสำนักจงโจวจะปลอมเป็นศิษย์ของสำนักเป่ยซี มาแฝงตัวอยู่ในกลุ่มนี้
วันนี้คือกับดักหรือนี่!
ผู้อาวุโสของสำนักเสวียนอินเห็นหัวกะโหลกอันเป็นอาวุธประจำกายของตัวเองถูกทำลาย จึงมิกล้ารั้งรอ แขนเสื้อสองข้างสะบัดทีหนึ่ง แปลงกายเป็นหมอกสีดำพุ่งออกไปยังนอกหุบเขา
เขาคิดว่าต่อให้ลั่วไหวหนานจะมีพรสวรรค์ในการบำเพ็ญเพียรยอดเยี่ยมแค่ไหน แต่สภาวะก็แค่เทียบเท่ากับตนเท่านั้น ตัวเองได้รับบาดเจ็บสาหัส อาการบาดเจ็บของลั่วไหวหนานก็ไม่มีทางเบาแน่ ด้วยสถานะของอีกฝ่าย จะเสี่ยงไล่ตามตนเองได้อย่างไร?
แต่ใครจะไปคิดถึงว่าระฆังสัมฤทธิ์ใบนั้นได้เปลี่ยนกลายเป็นลำแสงไล่ตามหมอกดำสายนั้นไป
ลั่วไหวหนานคิดจะจัดการเขาให้ได้ โดยมิได้สนใจอาการบาดเจ็บของตนเองเลย!
เสียงตูมดังขึ้นนอกหุบเขา หน้าผาจำนวนนับไม่ถ้วนถูกคลื่นอากาศกระแทกจนฝุ่
