ซากปรักหักพัง ร่างกายและศีรษะของลั่วไหวหนานแยกจากกัน ไร้ซึ่งลมหายใจ
จิตทารกดวงหนึ่งลอยออกมาจากลำคอที่ขาดสะบั้นของเขาอย่างเงียบๆ
จิตทารกดวงนั้นมีขนาดเล็กมาก ส่องแสงสีทองที่เบาบางออกมา ดูแล้วอ่อนแรง คล้ายว่าพร้อมจะดับลงเมื่อสายลมยามค่ำคืนพัดมา
จิตทารกลอยลงไปในบ่อน้ำบ่อนั้น
ลำแสงกระบี่และลำแสงอาวุธวิเศษส่องสว่างซากปรักหักพัก ผู้บำเพ็ญพรตจำนวนมากรีบเดินทางมาจากหอเจินชี่
จิตทารกมิกล้าเผยตัว เพราะมันยังอ่อนแอเกินไป พร้อมที่จะสลายหายไปได้ทุกเมื่อ ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้ไม่ว่าใครก็ล้วนแต่ไม่กล้าเชื่อว่าเป็นมันด้วย
คืนนี้เป็นกับดักที่เขาตกลงกับกั้วหนานซานเอาไว้ ใครจะไปคิดถึงว่ามันจะกลายเป็นกับดักจริงๆ ได้ หรือว่าสำนักชิงซานคิดฆ่าตัวเอง?
จิตทารกจมลงไปในส่วนลึกของบ่อน้ำ ไหลทวนน้ำลงไป ก่อนจะออกจากเมืองลงไปในแม้น้ำ กระทั่งไม่มีผู้คนแล้วมันถึงจะลอยขึ้นมา มุ่งหน้าขึ้นเหนือไปยังเขาอวิ๋นเมิ่ง
ยอดเขาอันเงียบสงัดสิบกว่ายอดปรากฏกายใต้ท้องฟ้ายามค่ำคืน ที่นี่ยังอยู่ห่างจากใจกลางของเขาอวิ๋นเมิ่งอีกไกล
จิตทารกบินไปถึงด้านล่างหน้าผา มุดเข้าไปในถ้ำแห่งหนึ่งที่มีเถาวัลย์บดบังอยู่ ก่อนจะใช้พลังเปิดเขตปิดกั้นขึ้นมา
บนโต๊ะหินที่อยู่ในส่วนลึกของถ้ำมีขวดสีเขียวใบเล็กวางอยู่ใบหนึ่ง
เขาสีเขียวใบเล็กนั้นไม่รู้ว่าทำมาจากเครื่องเคลือบหรือว่ามรกต เปล่งแสงที่ดูริบหรี่ออกมา
นี่คือภาชนะวิเศษที่เขาต้องอาศัยโชคอย่างมากกว่าจะหา
