ข่ง ไยต้องคลอดออกมา?”
พระสนมหูนิ่งเงียบ
ทุกอย่างตกอยู่ในความเงียบ
นี่ช่างทารุณยิ่งนัก แต่กลับเป็นเรื่องที่ยากจะปฏิเสธได้
หลักเหตุผลนี้ช่างง่ายดายจริงๆ
และเป็นเพราะเหตุนี้ เดิมพระสนมหูคิดว่าฝ่าบาทจะต้องเอนเอียงมายังลูกที่อยู่ในท้องของตนเองแน่นอน
แต่นางคิดไม่ถึงเลยว่าเจตจำนงของฝ่าบาทในช่วงสองปีนี้คล้ายจะเปลี่ยนไป นี่ทำให้นางยิ่งรู้สึกไม่สบายใจ
ความจริงไม่ว่าจะเป็นนาง เจ้าล่าเยวี่ยหรือว่ากู้ชิงก็ล้วนแต่เข้าใจความตั้งใจของฝ่าบาทเสินหวงผิดไป ในแผนการเดิมที่เสินหวงวางเอาไว้ ขอเพียงพระสนมหูคลอดลูกออกมาได้ และอีกหลายปีหลังจากนั้นไม่มีปัญหาอะไร เขาก็จะปลดจิ่งซินออกจากตำแหน่งองค์ชาย จากนั้นไล่ให้ไปโกนผมเป็นพระอยู่ที่วัดกั่วเฉิง ไม่เปิดให้เขาได้มีโอกาสแย่งชิงใดๆ
ไม่ให้จิ่งซินสืบทอดราชบัลลังก์ นี่คือความต้องการของจิ๋งจิ่ว
เพียงแต่ตอนนี้จิ๋งจิ่วไม่อยู่แล้ว
เสินหวงไม่เชื่อว่าจิ๋งจิ่วจะตาย แต่เมื่อผ่านไปสองปีไม่มีข่าวคราวใดๆ ไม่ว่าใครต้องก็อดคิดถึงความเป็นไปได้นั้นไม่ได้เช่นกัน
หากไม่มีการสนับสนุนอย่างมั่นคงและเต็มที่จากสำนักชิงซาน เสินหวงก็จำเป็นต้องให้ความสำคัญกับความเห็นของสำนักจงโจว
ในช่วงเวลาสั้นๆ พระสนมหูก็ทำการตัดสินใจออกมา นางกล่าวถามว่า “แล้วข้าต้องทำอะไร?”
กู้ชิงหมุนตัวกลับมา กล่าวว่า “ข้าต้องการรู้ร่องรอยของลั่วไหวหนาน”
……………………………….
