การฝึกเคล็ดกระบี่เก้ามรณาเข้าสู่ขั้นคเนจร หากมีหญ้าสามพิสุทธิ์ก็จะช่วยให้การบรรลุสภาวะได้ราบรื่นยิ่งขึ้น จิ๋งจิ่วย่อมต้องทราบในเรื่องนี้ดี แล้วเขาจะไม่เตรียมพร้อมได้อย่างไร?
กระทั่งเจ้าล่าเยวี่ยในตอนนี้ก็ยังไม่รู้ว่าบนยอดเขาเสินม่อมีของดีของล้ำค่าแอบซ่อนเอาไว้มากเท่าไร
เพียงแต่ในเมื่อนางมีหญ้าสามพิสุทธิ์แล้ว เหตุใดยังต้องตามหามันอีก? หรือว่าเตรียมเอาไว้ให้กู้ชิง?
เวลายามเช้า เจ้าแห่งเรือนเป่าซู่เข้ามาในห้อง ดวงตาเขาค่อนข้างแดง เห็นได้ชัดว่าไม่ได้นอนมาทั้งคืน แต่บนร่างกายกลับสะอาดสะอ้าน มุมขมับเปียกชื้นเล็กน้อย ไม่มีกลิ่นแปลกใดๆ
ว่ากันว่าอาจารย์เซียนแห่งชิงซานชื่นชอบความสะอาด เขากังวลว่ากลิ่นคนธรรมดาของตนจะทำให้อาจารย์เซียนไม่พอใจ จึงตั้งใจอาบน้ำไปสองสามรอบ กระทั่งผงหอมก็มิได้ใช้เลยแม้แต่นิดเดียว
แต่เขาหารู้ไม่ว่า เมื่ออยู่ต่อหน้าเจ้าล่าเยวี่ย เขาไม่จำเป็นต้องกังวลเรื่องนี้เลย
นางไม่แม้กระทั่งเหลือบมองเขาที่คุกเข่าอยู่บนพื้น กล่าวว่า “น่าจะมีหลายคนรู้เรื่องนี้ใช่ไหม?”
เจ้าแห่งเรือนเป่าซู่สะดุ้งขึ้นมาเล็กน้อย ในใจพลันเกิดความรู้สึกหวาดกลัว
ถึงแม้เหล่าปราชญ์และผู้ดูแลที่อยู่ในตึกจะจงรักภักดีและเชื่อฟังคำสั่ง แต่การเคลื่อนไหวของเจ้าแห่งยอดเขาของชิงซาน มีใครบ้างจะไม่สนใจ ใครจะกล้ารับประกันได้ว่าจะไม่มีข้อมูลใดๆ เล็ดลอดออกไป
เจ้าล่าเยวี่ยเอากล่องส่งให้เขา กล่าวว่า “ในนี้มีหญ้าสามพิสุทธิ์
