อยู่กอหนึ่ง”
เจ้าแห่งเรือนเป่าซู่ตะลึงลาน ในใจครุ่นคิดว่านี่มันหมายความว่าอย่างไรกันแน่?
เจ้าล่าเยวี่ยกล่าว “ข้าต้องการให้หามันเจอที่ไหน เจ้าก็ทำให้มันไปปรากฏอยู่ตรงนั้น ทำได้ไหม?”
เจ้าแห่งเรือนเป่าซู่จ้องมองพื้นที่อยู่ตรงหน้า ดวงตาไม่กล้าหลุกหลิก แต่ในใจกลับครุ่นคิดอย่างรวดเร็ว
เขาไม่เข้าใจเจตนาของการร้องขอแปลกๆ นี้ แต่เขาก็ยังพูดออกไปอย่างไม่ลังเลว่า “ได้ขอรับ”
กู้ชิงพาเขาออกมาส่งนอกห้อง เขาโค้งคำนับ กระทั่งเอ่ยปากก็มิกล้า
“ข้าเห็นด้านนอกกำแพงและนอกหน้าต่างของเรือนเป่าซู่ล้วนแต่มีข่ายพลังป้องกันอยู่”
กู้ชิงกล่าว “ใช้สำหรับทำอะไร?”
เจ้าแห่งเรือนเป่าซู่กล่าว “หลักๆ แล้วใช้กันเสียงและข้อมูลขอรับ”
กู้ชิงกล่าว “หากไปถูกมันเข้าจะมีเสียงเตือนหรือไม่?”
เจ้าแห่งเรือนเป่าซู่ไม่กล้าคาดเดาเจตนาของคำถามเหล่านี้ กล่าวว่า “มีขอรับ”
กู้ชิงถามอีกว่า “เรือนเจินชี่และเรือนไว่ไจก็ใช้ข่ายพลังแบบเดียวกันใช่ไหม”
เจ้าแห่งเรือนเป่าซู่กล่าว “หลักๆ แล้วใช้ปิดกั้นไอพลังของวัตถุวิเศษ มิได้ใช้ทำอะไรอย่างอื่น ดังนั้นข่ายพลังที่พวกเราใช้จึงเป็นข่ายพลังแบบเดียวกัน ทางต้าเจ๋อเป็นคนตั้งข่ายพลังให้ขอรับ”
กู้ชิงนิ่งเงียบไปครู่ กล่าวว่า “ข้าว่าเจ้าน่าจะรู้ใช่ไหมว่าจะทำลายข่ายพลังนี้ลงได้อย่างไรโดยไม่ให้มีเสียงเตือน”
เจ้าแห่งเรือนเป่าซู่ยังคงไม่เข้าใจว่าเขาคิดจะทำอะไร แต่เหงื่อได้แตกเต็มหลังของเขาทันที เสียงเองก็วิตกก
