หญ่ เขาได้ก้าวออกมาช่วยชีวิตผู้บำเพ็ญพรตจำนวนมาก รวมไปถึงลั่วไหวหนานด้วย แต่สุดท้ายตัวเองกลับหายสาบสูญไปในหมอกอันหนาวเย็นนั้น
เหล่าผู้บำเพ็ญพรตบนแผ่นดินเฉาเทียนต่างรู้สึกเสียใจทุกครั้งที่คิดถึงเรื่องนี้
บนหนทางแห่งการบำเพ็ญพรตอันยาวนาน นอกจากพรสวรรค์และความขยันขันแข็งแล้ว สิ่งที่สำคัญที่สุดยังคงเป็นอายุขัยจริงด้วยสินะ
เหล่าศิษย์ชิงซานเมื่อคิดถึงเรื่องนี้ก็ยิ่งรู้สึกเศร้าเสียใจ รู้สึกคิดถึงอาจารย์อาเล็กคนนั้นเป็นที่สุด
จิ๋งจิ่วไม่ผูกสัมพันธ์กับศิษย์ร่วมสำนัก อีกทั้งเรื่องราวระหว่างเขากับยอดเขาเหลี่ยงว่างเหล่านั้น ก็ทำให้ความสัมพันธ์ของเขากับคนอื่นๆ ในชิงซานไม่ค่อยดีเท่าไร
แต่ตอนนี้สถานการณ์ได้เปลี่ยนไปแล้ว
อันดับแรกคือการแสดงความสามารถอันยอดเยี่ยมของเขาในงานชุมนุมเหมยฮุ่ยได้สร้างชื่อเสียงเกียรติยศให้แก่ชิงซานอย่างมาก อันดับต่อมาคือเรื่องที่เกิดขึ้นในการประลองวิถีพรต
เมื่อมานึกย้อนดูแล้ว เหล่าศิษย์ชิงซานย่อมต้องรู้ว่าจิ๋งจิ่วต้องพยายามมากแค่ไหนเพื่อเรื่องนี้
ศิษย์เก้าคนที่ถูกเขาช่วยกลับมากลายเป็นผู้พิทักษ์ชื่อเสียงของจิ๋งจิ่วที่จงรักภักดีที่สุด มีครั้งหนึ่งเยาซงซาน เหลยอี้จิงและศิษย์ยอดเขาเหลี่ยงว่างคนอื่นรวมสี่คนได้ยินเจี่ยนหรูซานแอบพูดเยาะเย้ยว่าจิ๋งจิ่วไม่ประมาณตน จึงโมโหจนไม่อาจควบคุมตัวเองได้ ลำแสงกระบี่สี่เล่มพุ่งเข้าไปฟาดฟันเขาจนเลือดท่วมกาย ถึงแม้เจี่ยนหรูอวิ๋นที่เป็นศิษย์อัน
