ข้าถึงไม่มาช่วยข้า?”
เจ้าสำนักและฮูหยินของสำนักจงโจวเป็นยอดคนแห่งโลก สภาวะสูงส่งสะเทือนฟ้าสะเทือนดิน สถานที่แห่งนี้เย็นยะเยือกจนน่าประหลาด แต่มันจะหยุดยั้งพวกเขาได้อย่างไร?
จิ๋งจิ่วรู้ว่านางกำลังคิดอะไรอยู่ จึงกล่าวว่า “พวกเขาย่อมต้องมีเหตุผลที่ไม่สามารถปรากฏตัวได้”
นี่มิใช่การปลอบนาง แล้วก็มิใช่การแก้ต่างให้สองสามีภรรยาของสำนักจงโจวคู่นั้น หากแต่เขาเหมือนจะคาดเดาได้แล้วว่าสถานการณ์ก่อนหน้านี้เกิดขึ้นเพราะเหตุใด
ไป๋เจ่ารู้สึกเจ็บปวดเล็กน้อย กล่าวว่า “ผู้บำเพ็ญพรตจำเป็นต้องไร้ความรู้สึกจริงๆ หรือ?”
“เจ้าเองก็ไม่ตายหรอก ดังนั้นไม่ต้องคิดถึงเรื่องเหล่านี้”
จิ๋งจิ่วกล่าวจบประโยคนี้ก็เอาดาบเหล็กที่ลุกไหม้ปักลงไปบนพื้นตรงหน้าศพหนอนหิมะ จากนั้นลุกขึ้นปัดเอาหินที่ปิดอยู่ตรงปากถ้ำออก แล้วเดินไปริมผา
เขามองไปยังส่วนหนึ่งของพายุหิมะ
ห่างออกไปแสนกว่าลี้
อีกฝ่ายแข็งแกร่งอย่างมาก น่าจะเป็นสิ่งมีชีวิตที่อยู่ในระดับสูงสุดของแผ่นดินเฉาเทียนหรือกระทั่งแผ่นดินทั้งหมด
หากใช้สภาวะของสำนักชิงซานมาแบ่ง อีกฝ่ายน่าจะข้ามขั้นทะลวงสวรรค์ บรรลุสู่ขั้นซ่อนพิภพไปแล้ว
อย่าว่าแต่สองสามีภรรยาของสำนักจงโจวเลย ต่อให้เป็นสหายต่างแดนของเขาผู้นั้นก็ยังไม่แน่ว่าจะเอาชนะสิ่งมีชีวิตเช่นนี้ได้
หากเปลี่ยนเป็นตัวเองในอดีต ในช่วงเวลาขณะที่บรรลุกลายเป็นเซียนก็น่าจะทำได้เพียงเสมอกับอีกฝ่าย
ส่วนตัวเขาในตอนนี้ ในสายตาของอีกฝ่ายก็
