ะทำอย่างไร?
ไป๋เจ่ามองดูเขาอย่างเป็นห่วง
จิ๋งจิ่วมองดูแผ่นหลังของเหลยอี้จิง นิ่งเงียบไปครู่ จากนั้นชูมือขวาขึ้นมา
กระบี่เหล็กพุ่งออกไปกลายเป็นแสงสีดำ ฟันลงไปยังเหลยอี้จิง
ภายในหุบเขามีเสียงอุทานตกใจขึ้นมา
เหลยอี้จิงรับรู้ได้ถึงเจตน์กระบี่อันรุนแรงทางด้านหลัง เขาเรียกกระบี่ออกไปรับเอาไว้ทันที
มิเสียทีที่เป็นศิษย์ที่ยอดเยี่ยมของยอดเขาเหลี่ยงว่าง ไม่ว่าจะเป็นความเร็วในการตอบสนองหรือความเร็วในการออกกระบี่ก็ล้วนแต่รวดเร็วเป็นยิ่งนัก
เคร้งๆๆๆ!
ลำแสงกระบี่สองเล่มบินไปมาด้วยความเร็วสูงตรงด้านหน้าหน้าผา ฟันกันไปมาไม่หยุด คลื่นอากาศที่โหมกระพือขึ้นมาทำให้เกิดเศษหิมะจำนวนนับไม่ถ้วน เจตน์กระบี่อันรุนแรงได้กระแทกเข้าไปในหน้าผา เศษหินร่วงกราวลงมา
เพียงพริบตา ผลการต่อสู้ก็ปรากฏออกมา
เสียงโครมดังขึ้น
เหลยอี้จิงกระแทกเข้ากับหน้าผาอย่างแรง จากนั้นร่วงตกมาที่พื้น
กระบี่บินบินกลับมาข้างกายเขา ลอยนิ่งๆ อยู่กลางอากาศ ส่งเสียงดังหวึ่งๆ
มุมปากเหลยอี้จิงมีเลือดสดๆ ไหลออกมา สายตาแลดูสับสน
จนกระทั่งในเวลานี้ เขาถึงได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ถ้ารู้แต่แรกว่าเป็นกระบี่ของจิ๋งจิ่ว เขาไม่มีทางกล้าตอบโต้กลับไปแน่
เหล่าศิษย์ชิงซานต่างตกใจ รีบพุ่งเข้าไปพยุงเหลยอี้จิงเอาไว้ หลังมั่นใจว่าเขาไม่บาดเจ็บอะไรร้ายแรง จึงค่อยรู้สึกวางใจ
มีศิษย์ที่มาจากยอดเขาเหลี่ยงว่างคนหนึ่งยากจะสะกดอารมณ์เอาไว้ได้ เขามองจิ๋งจิ่วพลางกล่าว “อาจา
