ภาพดอกเหมยภาพนั้นมีการเปลี่ยนแปลงใหม่อีกครั้ง
อีกสามคนนอกเหนือจากจิ๋งจิ่วก็มีผลงานสังหารสัตว์ประหลาดแคว้นเสวี่ยเช่นเดียวกัน บนกิ่งเหมยที่อยู่ใกล้ๆ มีดอกเหมยแต่งเติมลงไปหลายดอก ดูงดงามเป็นยิ่งนัก เข้ากันกับดอกเหมยสีแดงที่เป็นจุดๆ ที่อยู่ไกลออกไป มิได้มีความรู้สึกที่ไม่สมบูรณ์อีก
คนที่เติมดอกเหมยลงไปใหม่ก็เป็นเหอจานเช่นเดียวกัน หลังวาดเสร็จ เขาก็ชื่นชมอย่างพึงพอใจอยู่ครู่ ดื่มสุราที่อยู่ในไหไปจนหมด ก่อนจะจากเรือนซีซานไป
ผู้บำเพ็ญพรตจากแต่ละสำนักยืนอยู่หน้าภาพ ทอดถอนใจมิกล่าวกระไร ทุกคนต่างทราบว่าที่หนึ่งในการประลองวิถีพรตของงานชุมนุมเหมยฮุ่ยในปีนี้คงมิแคล้วเป็นของจิ๋งจิ่วเสียแล้ว
……
……
ข่าวนี้แพร่มาถึงชิงซานอย่างรวดเร็ว
เหล่าศิษย์หนุ่มสาวในยอดเขาทั้งเก้าย่อมต้องดีใจ และรู้สึกมีเกียรติเป็นอย่างยิ่ง
อาจารย์จากแต่ละยอดเขาต่างคาดหวังในตัวจิ๋งจิ่วเอาไว้ก่อนการประลอง แต่เมื่อคิดถึงว่าเขาอายุยังน้อย ยังไงก็ไม่มีทางเอาชนะลั่วไหวหนานได้ หลังทำการยืนยันข่าวนี้แล้ว พวกเขาก็รู้สึกประหลาดใจอย่างมากเช่นเดียวกัน
บนยอดเขาเสินม่อ กู้ชิงและเด็กหนุ่มแซ่หยวนลวกใบหม่อนมายำ ก่อนจะล้างผลไม้มาอีกจำนวนหนึ่ง ทั้งยังเปิดสุราสมุนไพรอีกไหหนึ่ง
วานรเหล่านั้นได้กลิ่นจึงพากันวิ่งลงมาจากบนหน้าผา ส่งเสียงเจี๊ยกๆ ไม่หยุด ทำให้งานฉลองงานนี้ไม่เงียบเหงาจนเกินไป
“พรุ่งนี้ข้าจะออกไปรับอาจารย์”
เด็กหนุ่มแซ่หยวนวางแก้วสุราล
