เวลากลางคืนไม่หยุด ช่วยปกป้องใจแห่งเต๋าให้แก่ผู้บาดเจ็บ ขณะเดียวกันก็ส่งเสียงเตือนว่าตรงไหนมีอสูรขาหิมะบุกโจมตีเข้ามา
ศิษย์หญิงของสำนักเสวียนหลิงผู้นั้นนั่งขัดสมาธิอยู่บนพื้น ดวงตาสองข้างปิดลง ฤทธิ์ยาของยาวิเศษที่เพิ่งจะกินลงไปเมื่อครู่นี้หมดไปแล้ว ไม่รู้ว่าปราณก่อกำเนิดจะเหลือพอให้ใช้ไปอีกนานเท่าไร
เมื่อมีการนำทางของเสียงกระบี่ ลำแสงกระบี่สีเขียวพุ่งออกไปทันที จากนั้นก็บินกลับมาทันที
เมื่อเห็นลำแสงกระบี่นั้น ในดวงตาของไป๋เจ่าปรากฏแววตาชื่นชม กระบี่ของชิงซานยอดเยี่ยมจริงๆ
เยาซงซานมองดูกระบี่ที่บินกลับมาตรงหน้า หลังมั่นใจว่าตัวกระบี่มิได้ถูกโลหิตของอสูรขาหิมะกัดกร่อนจึงรู้สึกวางใจขึ้นมา ก่อนจะมองไปทางไป๋เจ่าแล้วกล่าวถามว่า “เป็นอย่างไรบ้าง?”
เขารู้สึกนับถือสาวน้อยชุดขาวที่ดูเหมือนบอบบางอ่อนแอผู้นี้อย่างมาก
มิเสียทีที่เป็นบุตรสาวของเจ้าสำนักจงโจว ความเป็นผู้นำและความสามารถในการบัญชาการล้วนแต่แข็งแกร่งเป็นยิ่งนัก อาวุธวิเศษที่นำติดตัวมาด้วยก็อยู่ในระดับชั้นที่สูงเป็นอย่างมาก ความสามารถในการตั้งข่ายพลังเองก็ยอดเยี่ยม
ไข่มุกที่อยู่กลางอากาศเม็ดนั้นไม่เพียงแต่จะใช้ส่องแสงสว่าง แต่มันยังเป็นศูนย์กลางของข่ายพลัง เมื่อถูกไป๋เจ่าใช้จิตจำแนกกระตุ้น มันก็กลายเป็นม่านพลังอันแข็งแกร่ง
ม่านพลังนี้จะคอยป้องกันอสูรขาหิมะส่วนใหญ่ที่อยู่ในความมืดเอาไว้ ส่วนอสูรขาหิมะที่มุดขึ้นมาจากพื้นดิน เขาจะประสาน
