งเลย
เมื่อดูภายนอกแล้วชีวิตของนางมิได้มีการเปลี่ยนแปลงใดๆ แต่บรรยากาศที่อยู่รอบกายคล้ายจะยิ่งเหนียวเหนอะมากขึ้น จนรู้สึกหายใจได้ยากลำบาก
นางพลันถามขึ้นมาว่า “ฉานจึยังไม่ยอมพบข้าหรือ?”
“เพคะ หม่อมฉันมีความรู้สึกว่า…”
นางกำนัลอาวุโสมองนาง พลางกล่าวอย่างระมัดระวัง “เป็นไปได้ว่าเหอกั๋วกงมิได้ส่งจดหมายเข้าไปในวัดจิ้งเจวี๋ยเพคะ” ”
พระสนมหูขมวดคิ้วขึ้นมา กล่าวว่า “ข้าอยากพบเจ้าล่าเยวี่ย เป็นไปได้หรือไม่?”
นางกำนัลกล่าวว่า “นางได้รับบาดเจ็บสาหัส กำลังรักษาตัวอยู่ ไม่มีทางพบแขกแน่นอนเพคะ ยิ่งไปกว่านั้นได้ยินว่านางกำลังเตรียมตัวกลับไปรักษาอาการบาดเจ็บที่ชิงซานแล้วเพคะ”
พระสนมหูนิ่งเงียบไปครู่ กล่าวว่า “อย่างนั้นจิ๋งจิ่วล่ะ?”
นางกำลังสีหน้าแปรเปลี่ยนเล็กน้อย พลางกล่าวว่า “เขาก็ต้องไปเข้าร่วมการประลองวิถีพรตสิเพคะ”
………………………………………………………………
