้วนแต่เต็มไปด้วยหมอก เมื่อพระอาทิตย์ยามเช้าลอยตัวขึ้นไป ไอหมอกระเหยขึ้นไป ทิวทัศน์บนหน้าผาแปรเปลี่ยนเป็นชัดเจนขึ้นมาหน่อย
ชายหนุ่มนั่งอยู่ริมผา ในมือถือเบ็ดไม้ไผ่คันหนึ่ง
ปลายเบ็ดมีเชือกห้อยลงไปยังด้านล่างหน้าผา ไม่ได้จมลงไปในน้ำตกสายหนึ่ง
เสียงน้ำดังครืนๆ น้ำตกไหลเชี่ยว แต่เชือกเส้นนั้นกลับลอยนิ่งมิไหวติง
วันนั้นเขาตกนกอยู่ในเมฆ วันนี้เขาจะตกอะไรในน้ำตก?
คล้ายจะมองเห็นเงาที่ดำขนาดเล็กจำนวนหนึ่งกำลังว่ายไปมาอยู่ในน้ำตก รวดเร็วเป็นอย่างมาก สามารถแหวกว่ายไปมาในม่านน้ำที่คล้ายตั้งฉาก มิรู้ว่าเป็นปลาประหลาดชนิดใด
เงาดำเหล่านั้นจ้องมองดูปลายเชือก ทั้งๆ ที่รู้ว่าอันตราย แต่กลับไม่ยอมจากไปไหน เหมือนพวกมันจะเป็นเผ่าพันธุ์ที่ละโมบอย่างมากเช่นเดียวกัน
ชายชราที่ผอมเตี้ยผู้นั้นนั่งยองๆ อยู่ข้างชายหนุ่ม เขาใช้มือถูจมูกที่ออกแดงเรื่อของตัวเองเป็นครั้งคราว มองดูแล้วช่างคล้ายสุนัขตัวหนึ่งจริงๆ
ชายหนุ่มพลันเงยหน้าขึ้นมา มองออกไปยังหน้าผาแห่งหนึ่งที่อยู่ห่างออกไปสิบกว่าลี้
ชายชรามองตามออกไป ด้วยพลังสายตาของเขาย่อมต้องมองเห็นเด็กชายที่เดินกะโผลกกะเผลกคนหนึ่งกำลังปีนขึ้นไปบนภูเขาอย่างยากลำบาก โดยด้านหลังสะพายห่อสัมภาระเอาไว้
“เขากับหลิ่วสือซุ่ยไม่เหมือนกัน เพลิงที่อยู่ในใจหลิ่วสือซุ่ยเป็นเพลิงปลอม แต่เขากลับเคียดแค้นจริงๆ วิชาที่อ่อนด้อยของสำนักซานชิงเหล่านั้นไม่คู่ควรให้เขาร่ำเรียน”
ชายหนุ่มมองชายแก่
