วามเกี่ยวข้องก็ไม่มี
เขาจ้องมองดวงตาซือเฟิงเฉินพลางกล่าวว่า “หลังจากที่ส่วนลึกในใจเจ้าเกิดความคิดแบบนี้แล้ว มีเหตุการณ์อะไรที่แตกต่างเกิดขึ้นไหม?”
ซือเฟิงเฉินส่ายศีรษะ บนใบหน้ามีรอยยิ้มปรากฏขึ้นมา เขากล่าวว่า “ข้าเพียงแต่หวังว่าต่อไปจะมีโลกที่ไม่เหมือนกับโลกนี้ปรากฏขึ้นมา”
กล่าวจบประโยคนี้ เขาก็นั่งกลับลงไปบนเก้าอี้
โลหิตสีดำหลายสายไหลออกมาจากดวงตาและจมูกของเขา
ลมหายใจจู่ๆ พลันขาดหายไป
เขาสะบั้นชีพจรของตัวเอง ขณะเดียวกับก็กัดยาพิษที่ซ่อนเอาไว้จนแตก
จิ๋งจิ่วมองดูศพที่อยู่บนเก้าอี้ นิ่งเงียบอยู่ครู่ ก่อนจะหมุนตัวเดินออกจากห้องไป
……………………………………………………….
