่วงเวลายี่สิบปีมานี้ เนื่องเพราะคุณหนูในตระกูลคนนั้น ตระกูลเจ้าจึงพยายามทำตัวเรียบง่ายไม่ให้เป็นที่สะดุดตามาโดยตลอด เพียงแต่ตอนนี้ด้วยเหตุผลเดียวกัน ตระกูลเจ้าจึงไม่สามารถทำตัวเรียบง่ายต่อไปได้อีก ตอนช่วงต้นฤดูใบไม้ผลิ พวกเขาได้ใช้เงินทองเป็นจำนวนมาก ปรับปรุงซ่อมแซมเรือนหลังหนึ่งที่อยู่นอกเมืองให้งดงามราวกับดินแดนแห่งเซียนก็มิปาน
เพราะตอนฤดูใบไม้ผลิคุณหนูจะกลับมาเมืองเจาเกอ อีกทั้งในจดหมายยังเขียนเอาไว้อย่างชัดเจนว่านางจะพาเพื่อนร่วมสำนักมาเป็นแขกด้วยคนหนึ่ง
คุณหนูนั้นเป็นใคร แล้วเพื่อนร่วมสำนักที่กระทั่งนางยังต้องเชิญมาเป็นแขกมีสถานะเป็นอย่างไร? หากไม่มีทิวทัศน์ที่งดงามราวกับดินแดนแห่งเซียน มันจะไปคู่ควรกับอาจารย์เซียนทั้งสองได้อย่างไร?
หัวเรือแหวกฟ้าสีครามและเมฆสีขาวที่สะท้อนอยู่บนผิวน้ำ ลอยล่องไปอย่างเชื่องช้าและไร้ทิศทาง เพราะไม่มีคนพาย
“ที่หนึ่งในการประลองเขียนพู่กันคือไป๋เจ่า”
เจ้าล่าเยวี่ยนั่งอยู่ที่หัวเรือ สายลมอ่อนโยนพัดผ่าน เส้นผมพลิ้วไหว
จิ๋งจิ่วนั่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ไผ่ เมื่อได้ยินเช่นนี้จึงรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย ในใจครุ่นคิดว่ามิใช่เรือนอี้เหมาหรือนี่?
เจ้าล่าเยวี่ยกล่าวต่อว่า “หลายคนต่างคิดไม่ถึงว่านางจะทิ้งการประลองวาดภาพที่ตัวเองถนัดที่สุด แล้วยังสามารถเอาชนะบัณฑิตแห่งเรือนอี้เหมาเหล่านั้นได้ด้วย”
จิ๋งจิ่วครุ่นคิดก่อนกล่าวว่า “ดูเหมือนนางจะเหมือนกับถงเหยียน ต่างก็เป็นคน
