รขึ้น?”
“ดูแล้วธรรมดาอย่างมากเลยนะ”
“คุณชายถงเหยียนไม่อยากให้สำนักชิงซานขายเลย เลยจงใจออมมืออย่างนั้นหรือ?”
……
……
หนานว่างและเหล่าศิษย์ชิงซานเดินทางมาถึงเขาฉีผานแล้ว พวกเขาไม่ได้เข้าไปใกล้ศาลา หากแต่ยืนอยู่ในป่าที่อยู่ห่างออกไปค่อนข้างไกล
ครั้นได้ยินเสียงพูดคุยเหล่านี้ สีหน้าลูกศิษย์บางคนแปรเปลี่ยนเล็กน้อย ทันใดนั้นจึงมองไปทางหนานว่าง
ศิษย์ชิงซานไม่ค่อยมีความรู้เรื่องศิลปะทั้งสี่เท่าไร ไม่รู้ว่าสิ่งที่คนเหล่านั้นกำลังคุยกันอยู่เป็นเรื่องจริงหรือไม่
“พวกโง่”
หนานว่างกล่าว “ดูไม่รู้เรื่อง ก็ไปดูคนที่ดูรู้เรื่องพวกนั้นซะ”
……
……
คนที่เดินทางมาที่เขาฉีผานในวันนี้ ไม่ว่าจะเป็นศิษย์รุ่นเยาว์ที่เตรียมจะลงประลองหมากล้อมหรือว่าอาจารย์สำนักเดียวกันที่มาชมการประลองหมากล้อมล้วนแต่เป็นคนที่ชื่นชอบหมากล้อม
หากบอกว่าพวกเขาล้วนแต่ไม่รู้เรื่องหมากล้อม เช่นนั้นคนที่มีสิทธิ์ถูกยกย่องว่ารู้เรื่องหมากล้อมคือใคร?
มีคนสังเกตเห็นอะไรบางอย่างแปลกๆ
ซั่งจิ้วโหลวและเชวี่ยเหนียงมองดูกระดานหมากล้อม สีหน้าคร่ำเคร่งเป็นยิ่งนัก คล้ายมีศัตรูที่แข็งแกร่งกำลังบุกเข้ามา เทียบกับเวลาพวกเขาลงประลองหมากล้อมด้วยตัวเองแล้วยังเคร่งเครียดกว่ามาก
สีหน้าของกู่หยวนหยวนยิ่งดูแย่เข้าไปใหญ่ ดวงตาเบิกโพลง การหายใจรุนแรง ฟังดูแล้วคล้ายกล่องสูบลมอย่างไรอย่างนั้น
…………………………………………………
[1]ตำแหน่งเทียนหยวน คือตำแหน่งที่เป็นจุดศูนย์กลางของก
