……
……
เมื่อได้ยินเสียงนี้ ดมได้กลิ่นสุรานี้ เซ่อเซ่อพลันตะลึงลาน สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นตื่นเต้นขึ้นมา นางรีบดึงแขนเสื้อของจิ๋งจิ่ว
“คนที่ร้ายกาจจริงๆ คนนั้นมาแล้ว!”
ชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ที่มุดออกมาจากพุ่มหญ้าคนนั้นมีนามว่าเหอจาน
ในโลกแห่งการบำเพ็ญพรตเขามีอีกฉายาหนึ่งที่มีชื่อเสียงมากกว่า นั่นคือ — คนที่สอง
เจ้าล่าเยวี่ยถาม “ทำไมถึงเรียกชื่อนี้?”
เซ่อเซ่ออธิบาย “เพราะไม่ว่าจะเป็นงานชุมนุมเหมยฮุ่ยหรือประลองทางธรรมวิถี เขาก็ล้วนแต่ได้ที่สอง หรือพูดอีกอย่างก็คือได้แค่ที่สอง…”
เจ้าล่าเยวี่ยเลิกคิ้วถามว่า “เขาเข้าร่วมการประลองทางธรรมวิถีได้ด้วยหรือ?”
เซ่อเซ่อถอนใจออกมา กล่าวว่า “พี่เจ้า ดูเหมือนปกติท่านจะไม่ค่อยได้พูดคุยจริงๆ…หลุดประเด็นอีกแล้ว ยังไงซะเขาก็เป็นข้อยกเว้น พวกเรากลับไปพูดเรื่องงานชุมนุมเหมยฮุ่ยดีกว่า เขาเข้าร่วมงานชุมนุมเหมยฮุ่ยสามครั้ง ในการประลองหมากล้อมทุกครั้งล้วนแต่ได้ที่สอง การประลองเขียนพู่กันจีนและวาดภาพก็ได้ที่สอง เรียกได้ว่าเป็นอัจฉริยะอย่างแท้จริง ไม่มีอะไรที่ทำไม่ได้ ไม่รู้มีผู้บำเพ็ญพรตหญิงมากมายเท่าไรที่ชื่นชอบเขา”
เจ้าล่าเยวี่ยถาม “ในเมื่อเก่งทั้งหมด เหตุใดไม่ลงประลองพิณ?”
เซ่อเซ่อกล่าวว่า “ได้ยินว่าเขาคิดว่าการดีดพิณเป็นเรื่องที่มีแต่ผู้หญิงเท่านั้นถึงจะทำ”
เจ้าล่าเยวี่ยส่ายศีรษะ มิได้มีความสนใจอะไรคนผู้นี้อีก เพียงแค่รู้สึกไม่เข้าใจ สามารถคว้าอันดับที่สองในก
