ใหญ่อย่างแท้จริงในโลกแห่งการบำเพ็ญพรต ซับซ้อนเป็นยิ่งนัก เรียกได้ว่าเด็ดดอกไม้สะเทือนถึงดวงดาว
สำนักกระบี่ซีไห่ไม่เห็นด้วยกับการจัดสรรทรัพยากรรายการหนึ่ง สุดท้ายผลที่เกิดขึ้นกลับกลายเป็นว่า…จำนวนหินผลึกที่สำนักชิงซานและสำนักจงโจวได้รับการจัดสรรมีความแตกต่างกันอยู่เล็กน้อย
ความแตกต่างที่ว่านี้เรียกได้ว่าเล็กน้อยเป็นอย่างมาก ปริมาณหินผลึกเพียงเท่านั้นมิได้ถือเป็นเรื่องใหญ่อะไรสำหรับสองสำนักผู้นำของโลกแห่งการบำเพ็ญพรตเลย
แต่นี่มันเป็นเรื่องของศักดิ์ศรี หรือก็คือบารมี ไม่ว่าจะเป็นสำนักไหนก็ไม่มีทางยอมถอย นับประสาอะไรกับสองสำนักนี้
แล้วจะแก้ไขปัญหาจำนวนที่แตกต่างกันนี้อย่างไร? ที่ผ่านมาเคยมีตัวอย่าง โดยจะตัดสินจากผลแพ้ชนะในการประลองวิถีพรตรายการสุดท้าย
แต่ปีนี้…กลับเปลี่ยนมาใช้การประลองวิถีหมากล้อมตัดสินแทน
สำนักจงโจวย่อมไม่มีเหตุผลที่จะไม่ยอมรับ
ส่วนสำนักชิงซานตามหลักแล้วไม่มีทางที่จะยอมรับได้
แต่ปีนี้ฝ่าบาทเสินหวงจะเสด็จมาทอดพระเนตรการประลอง กั๋วกงหลายๆ คนกลับฉวยโอกาสตัดสินใจเรื่องนี้ไปเรียบร้อย
ไม่ต้องไปคิดอะไรมาก กั๋วกงเหล่านั้นจะต้องมีสัมพันธ์ที่ดีกับสำนักจงโจวมานานหลายปีอย่างแน่นอน
……
……
ทั้งสองคนออกมาจากเรือนซีซาน เดินตามทางขึ้นเขาไปในหมอกที่อยู่ด้านหน้า
เจ้าล่าเยวี่ยถาม “เพราะอะไร?”
นางย่อมต้องหมายถึงท่าทีที่เขารับปากหนานว่างอย่างใจเย็น
จิ๋งจิ่วกล่าว “หากใช้คำตามสำนักฌาน นี่คือก
