รเปลี่ยน รอยเหี่ยวย่นบนใบหน้ายิ่งดูเหมือนดอกไม้ดอกใหญ่ นั่นย่อมมิใช่เป็นเพราะดีใจ หากแต่กำลังเคร่งขรึม
เขาตกใจเป็นอย่างมาก ยิ่งไปกว่านั้นคือไม่เข้าใจ เหตุใดเทียนจิ้นเหรินถึงต้องทำเรื่องแบบนี้กับจิ๋งจิ่ว
“หากคืนนี้เขายังไม่ออกไปจากสวนดอกเหมยเก่า เช่นนั้นที่เขาฆ่าข้าก็เป็นเรื่องภายในของชิงซาน”
ครั้นได้ยินประโยคนี้ ลู่กั๋วกงก็ทราบว่าตนเองควรจะรีบส่งคนไปจับตาดูสวนดอกเหมยเก่าเอาไว้ทันที
เรื่องแบบนี้ไม่จำเป็นต้องรอให้จิ๋งจิ่วสั่งการอีก
ลู่กั๋วกงกล่าวอย่างเป็นกังวล “เรื่องในสำนักชิงซาน ข้าอาจจะสืบได้ไม่สะดวกขอรับ”
จิ๋งจิ่วกล่าว “ไม่ต้องสืบ เป็นฟางจิ่งเทียน”
ลู่กั๋วกงตกตะลึงอีกครั้ง ในใจรู้สึกหนักอึ้ง
ฟางจิ่งเทียนเป็นเจ้าแห่งยอดเขาซีไหล เป็นผู้ยิ่งใหญ่ที่บรรลุสภาวะขั้นแหวกทะเล
จิ๋งจิ่วเอาชื่อนี้มาบอกเขา นี่แสดงให้เห็นถึงความเชื่อใจอย่างถึงที่สุด
ขณะเดียวกัน ความเชื่อใจแบบนี้ยังหมายถึงความมั่นใจในตัวเองด้วย
เขามั่นใจว่าตระกูลลู่ไม่มีทางหักหลังตนเอง
หรือว่าไม่กล้า?
แต่ว่าเพราะเหตุใดล่ะ?
หลายปีก่อน หลังจากลู่กั๋วกงสืบทอดความลับนี้มาจากผู้เป็นบิดา เขาก็เริ่มครุ่นคิดถึงคำถามนี้
จนกระทั่งถึงตอนนี้เขาก็ยังไม่เข้าใจ แต่เขาก็บอกกับตัวเองว่า — แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ตนเองจะได้ไม่ต้องไปคิดถึงปัญหาอะไรมากนัก
“เทียนจิ้นเหรินจัดการลำบากขอรับ”
ลู่กั๋วกงมิได้ปิดบังความลำบากใจของตน
ราชวงศ์มนุษย์มีกั๋วกงทั้งหม
