ดยี่สิบเจ็ดคน เขาเป็นคนที่ทำตัวเรียบง่ายที่สุด แต่กลับมีอำนาจมากที่สุด ปัญหาอยู่ที่ว่าต่อให้เป็นเขาก็ยังไม่อาจจัดการเทียนจิ้นเหรินได้
อีกฝ่ายเป็นปรมาจารย์ด้านการทำนายโชคชะตา ได้รับความเคารพยกย่องจากประชาชน สำนักปัญญาชนไป๋ลู่เองก็มีชื่อเสียงขจรขจาย ยิ่งไปกว่านั้นเขายังเป็นทั้งสหายคนสนิทและเป็นอาจารย์ของเทพกระบี่แห่งซีไห่ด้วย
ยิ่งไปกว่านั้นที่ีอีกฝ่ายเดินทางมายังเมืองเจาเกอ ก็เป็นเพราะได้รับคำเชิญจากองค์ฝ่าบาทเสินหวง
ครั้นได้ยินเช่นนี้ จิ๋งจิ่วจึงแปลกใจเล็กน้อย กล่าวถามว่า “ทำไม?”
ลู่กั๋วกงมิได้ตอบคำถามนี้ตรงๆ หากแต่กล่าวว่า “คำเชิญนี้ส่งออกไปพร้อมๆ กับคำเชิญของฉานจึ”
จิ๋งจิ่วเข้าใจ จึงกล่าวว่า “ฮ่องเต้ทรงอยากจะทำนายอะไร?”
ลู่กั๋วกงลังเลเล็กน้อย ก่อนกล่าวเสียงเบาๆ ว่า “มิกล้าคาดเดาขอรับ”
จิ่งจิ่วถาม “สำนักแม่ชีสุ่ยเยวี่ยส่งใครมา?”
สำนักบำเพ็ญพรตบนแผ่นดินมีมากมาย ผู้อาวุโสหลายคนล้วนแต่ถนัดในการคำนวณคาดการณ์ แต่สำนักที่มีชื่อเสียงมากที่สุดยังคงเป็นสำนักแม่ชีสุ่ยเยวี่ยและวัดกั่วเฉิง
ก่อนที่เทียนจิ้นเหรินจะปรากฏตัว ผู้บำเพ็ญพรตทุกคนล้วนแต่อยากได้คำทำนายของทั้งสองสำนักนี้
“เจ้าสำนักของสำนักแม่ชีกำลังเก็บตัว จึงไม่ได้มา”
ลู่กั๋วกงกล่าว “คนที่มาคือคนที่ลึกลับผู้นั้น จนกระทั่งถึงตอนนี้ข้าก็ยังไม่รู้ว่าคือใครขอรับ”
จิ๋งจิ่วนิ่งเงียบไปครู่ ก่อนกล่าวว่า “อยากรู้ว่าตัวเองจะอยู่ได้อีกกี่ปีหรือ?”
