ซึ่งนี้ก็คือสิ่งที่เรียกว่าการลืมเลือน
จิ๋งจิ่วมิได้ปล่อยให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้น
ในชั่วพริบตาที่ความเร็วในการคิดแปรเปลี่ยนเป็นเชื่องช้าลง เขาก็รับรู้ได้ว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น
ตามหลักแล้ว ความคิดนั้นไม่สามารถรับรู้ได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของตัวความคิด
การที่เขาสามารถรับรู้ถึงมันได้นั้นเป็นเพราะว่าตัวเขามีความพิเศษอยู่ แล้วก็เป็นเพราะความสามารถในการคำนวณคาดการณ์ของเขาแข็งแกร่งอย่างมาก แข็งแกร่งจนถึงขนาดที่ว่าสามารถรับรู้ได้ถึงการเปลี่ยนแปลงของความเร็วในการคำนวณคาดการณ์ที่ละเอียดอ่อนที่สุดได้อย่างรวดเร็ว
การรับรู้ได้ว่ากำลังเกิดอะไรขึ้น สิ่งนั้นคือสัมปชัญญะ ดังนั้นเขาจึงตื่นขึ้นมา
เขาพบว่ามีเศษจิตจำแนกสายหนึ่งเข้ามาในร่างกายตนเองตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้
จิตจำแนกนั้นมีขนาดที่เล็กอย่างมาก แล้วก็แข็งแกร่งเป็นอย่างมาก
มีเพียงกำลังของจิตที่แข็งแกร่งเหมือนดั่งมหาสมุทร จึงจะสามารถบีบให้จิตจำแนกมีขนาดเล็กลงจนกลายเป็นเศษชิ้นส่วนที่เล็กละเอียดแบบนี้ ใช้สายตาเป็นสะพาน ส่งมันเข้าไปในร่างกายของผู้อื่นอย่างเงียบๆ
เศษจิตจำแนกนี้มิได้มีกลิ่นอายใดๆ คล้ายกับเป็นชิ้นส่วนหยกที่บริสุทธิ์ที่สุด และสะอาดเป็นอย่างมาก
แม้นจะเป็นผู้บำเพ็ญพรตที่นั่งสำรวจตัวเองอยู่ทุกวันก็ไม่มีทางพบเห็นได้
