แต่ถึงแม้จะเป็นเทียนจิ้นเหริน การจะใช้วิธีแบบนี้ก็จำเป็นต้องใช้จิตจำแนกเป็นจำนวนมาก ต้องจ่ายค่าตอบแทนจำนวนมหาศาล ไม่มีทางใช้ออกมาพร่ำเพรื่อเป็นเด็ดขาด
จิ๋งจิ่วรู้สึกมั่นใจอีกครั้ง การที่เขามาพบตนเองนั้นจะต้องได้รับการไหว้วานมาจากใครบางคนอย่างแน่นอน
ปัญหาอยู่ที่คนผู้นั้นคือใคร? ฟางจิ่งเทียน? ซีไหล? หรือจะเป็นศิษย์พี่…ที่เขาระมัดระวังมากที่สุด?
หากเป็นเมื่อก่อน จิ๋งจิ่วคงจะถามคำถามนี้ออกไปตามตรง หรือไม่ก็เก็บเอาเศษจิตจำแนกนั้นเอาไว้ในร่างกาย แสร้งทำเป็นไม่รู้เรื่องเพื่อใช้เป็นทางหนีทีไล่ แต่ตอนนี้เขาทำแบบนั้นไม่ได้
ในระยะเวลาสั้นๆ เขาทำการคาดการณ์ออกมาสามครั้ง ก่อนจะมั่นใจว่าการทำแบบนั้นมันอันตรายเกินไป
สภาวะของเขาในตอนนี้ยังต่ำต้อย ไม่สามารถเก็บสิ่งที่อันตรายขนาดนี้เอาไว้ในร่างกายได้
ใจตั้งมั่น
เจตน์กระบี่กำเนิด
สายตาของจิ๋งจิ่วเพ่งมอง ประกายเย็นยะเยือกสว่างวาบขึ้นมา
โอสถกระบี่ในตัวเขาพลันแตกกระจาย กลายเป็นเจตน์กระบี่สามร้อยกว่าสาย ฟันเข้าใส่เศษจิตจำแนกนั้น
เวลากลับมาเดินดั่งเดิม
ภายในห้องกลับคืนสู่สภาวะปกติ
ควันขาวที่ลอยออกมาจากธูปสลายตัวออก
กลีบดอกไม้ที่ถูกลมม้วนขึ้นมาตกลงบนลายฉลุของหน้าต่าง ส่งเสียงเบาบาง
ในที่ที่ไม่อาจได้ยินเสียง พายุกระบี่กำลังส่งเสียงหวีดร้อง ฟ้าคำรามดังสนั่น
