แต่ในเวลานี้สาวน้อยกลับหยิบเอากระดิ่งที่มีความวิเศษใกล้เคียงกับกระดิ่งของเขาออกมาสองอัน
ปัญหาอยู่ที่ว่า สถานะของเจ้าล่าเยวี่ยและจิ๋งจิ่วนั้นสามารถเทียบเคียงเขาได้อย่างนั้นหรือ?
มาตรว่าสำนักเสวียนหลิงและสำนักชิงซานจะเป็นมิตรที่ดีต่อกันมาหลายยุคหลายสมัย แต่ทำไมเหล่าไท่จวิน[1] ผู้นั้นถึงเห็นด้วยกับการที่หลานสาวเอาของวิเศษเช่นนี้มามอบให้เป็นของขวัญได้ นี่มันไม่เหลวไหลไปหน่อยหรือ?
เจ้าล่าเยวี่ยรับเอากระดิ่งมา พลางพยักหน้าขอบคุณ จากนั้นกล่าวว่า “กระบี่ที่รับปากเจ้าเอาไว้ ข้ายังหาที่เหมาะกับเจ้าไม่เจอ รอก่อนนะ”
เซ่อเซ่อโบกมือเพื่อบอกว่าตนเองไม่รีบ จากนั้นมองไปทางจิ๋งจิ่ว บนใบหน้าเล็กๆ เผยให้เห็นรอยยิ้มได้ใจ
“เจ้าไม่เหมือนกับพี่เจ้า ข้าคิดว่าข้าเป็นฝ่ายขาดทุนหากให้กระดิ่งนี้แก่เจ้าไป นอกจากเรื่องที่ตอนนั้นเจ้ารับปากข้าเอาไว้ เจ้าต้องให้ของข้าอีกสักอย่างสองอย่าง”
เพิ่งจะส่งของขวัญให้ก็คิดอยากได้ของขวัญตอบแล้ว คงมีแต่สาวน้อยเท่านั้นถึงจะทำเรื่องแบบนี้ได้
คิดไม่ถึงว่าจิ๋งจิ่วกลับคิดว่านี่เป็นเรื่องปกติ เขาครุ่นคิดอย่างจริงจัง
