เขายังมียาล้ำค่าและของวิเศษอยู่อีกมาก แต่บางอย่างเขาก็ต้องเตรียมเอาไว้ใช้ตอนที่บรรลุสภาวะในวันหน้า บางอย่างก็เก็บเอาไว้ให้หลิ่วสือซุ่ยกับเจ้าล่าเยวี่ย แล้วก็ยังต้องเตรียมส่วนหนึ่งเอาไว้ให้กู้ชิงด้วย ตอนนี้ยอดเขาเสินม่อมีชายหนุ่มแซ่หยวนคนนั้นเพิ่มมาอีกคน เสี่ยวอวี้ซานไม่แน่วันไหนอาจจะกลับมาก็เป็นได้ ในอนาคตยอดเขาเสินม่อจะมีลูกศิษย์เยอะกว่านี้ ส่วนรื่องเคล็ดวิชาบำเพ็ญเพียร เขาก็ยังจำได้ไม่น้อย ทั้งยังมีเศษม้วนคัมภีร์ของสมณะผู้ก่อตั้งวัดเฉิงกั่วอยู่อีกสองชิ้นด้วย แต่สาวน้อยจะต้องฝึกวิชาของสำนักเสวียนหลิงอย่างแน่นอน ของเหล่านี้ใช้ด้วยกันไม่ได้ ยิ่งไปกว่านั้นหากให้ของเหล่านี้ไปมันจะก่อให้เกิดปัญหายุ่งยากบางอย่าง
จากนั้น เขาคิดถึงของขวัญที่มีประโยชน์และง่ายดายอย่างมากอย่างหนึ่ง
จิ๋งจิ่วมองสาวน้อยพลางกล่าว “ข้าสามารถช่วยเจ้าทำเรื่องเรื่องหนึ่งได้”
สาวน้อยฟังไม่เข้าใจ กล่าวถามว่า “เรื่องอะไร?”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “เจ้าคิดเอง ในตอนที่เจ้าต้องการให้ข้าทำอะไร เพียงบอกข้าก็พอ”
ครั้นได้ยินประโยคนี้ เจ้าล่าเยวี่ยเหลือบมองเขา สีหน้าตกใจ
นางทราบดี จิ๋งจิ่วคือผู้ที่เกิดมาเพื่อบำเพ็ญพรต มิได้มีความรู้สึกยินดียินร้ายอะไรต่อสรรพสิ่งบนโลกนี้มากนัก พูดอีกอย่างก็คือไม่ยินยอมให้เกิดความสัมพันธ์อะไรกับสรรพสิ่งบนโลกนี้
