แต่เขากลับยินยอมเสนอเงื่อนไขเช่นนี้ออกมา…ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไร นี่ล้วนแต่เป็นเรื่องใหญ่
เดิมสาวน้อยมิได้รู้สึกอะไร ครั้นเห็นสีหน้าของเจ้าล่าเยวี่ยถึงได้รู้ว่าตนเองโชคดีเข้าแล้ว สายตาเป็นประกายขึ้นมา กล่าวถามว่า “เรื่องอะไรก็ได้อย่างนั้นหรือ?”
จิ๋งจิ่วกล่าว “เรื่องอะไรก็ได้”
……
……
“อะไรก็ได้ เช่นนั้นก็คืออะไรก็ล้วนแต่ไม่ได้”
ภายในกระท่อมเก่าที่เงียบเสียงมาโดยตลอดพลันมีเสียงหนึ่งดังลอดออกมา
เสียงนั้นดังกังวาน แต่กลับไม่มีความรู้สึกกดดันอะไร ทำให้คนรู้สึกอบอุ่นสบายสบายใจ แต่กลับเต็มไปด้วยพลังความน่าเชื่อถือหรือพูดอีกอย่างก็คือพลังที่ทำให้คนฟังคล้อยตาม
เหมือนดั่งเสียงระฆังในวัดเก่า
ในกระท่อมมีคนผู้หนึ่งเดินออกมา
คนผู้นั้นรูปร่างสูงใหญ่ คิ้วและดวงตาดูสุภาพอ่อนโยน แต่กลับให้ความรู้สึกเด็ดเดี่ยวกล้าหาญ
พระสนมหูยิ้มเล็กน้อยทักทายคนผู้นั้น ดูค่อนข้างสนิทชิดเชื้อ
หญิงสาวแห่งสำนักเสวียนหลิงคารวะคนผู้นั้น ดูค่อนข้างเคารพยำเกรง
บุรุษรูปร่างสูงใหญ่มองสาวน้อย พลางกล่าวเสียงอ่อนโยนว่า “อย่างน้อยเจ้าก็ไม่อาจขอให้เขาไปกระทำชั่ว กระทำเรื่องที่ผิดวิถีแห่งเซียน แล้วก็ไม่อาจขอให้เขาทำร้ายตัวเองได้”
เซ่อเซ่อคาดเดาได้ว่าเขาคือใคร จึงไม่ได้เอ่ยปากโต้แย้ง ในดวงตาเปล่งประกายออกมาเล็กน้อย
“ก็แค่เรื่องๆ นึง ไม่ต้องยุ่งยากขนาดนี้”
จิ๋งจิ่วกล่าว
