ชายหนุ่มชุดแพรผู้นั้นกล่าวเสียดสีว่า “หรือนางบอกให้เจ้าฆ่าตัวตาย เจ้าก็จะทำ?
จิ๋งจิ่วเหลือบมองดูเขาพลางกล่าว “ข้ามิใช่คนโง่เสียหน่อย”
ชายหนุ่มชุดแพรได้ยินเช่นนี้จึงโกรธเล็กน้อย กล่าวว่า “เช่นนี้จะมีความหมายอะไร?”
จิ๋งจิ่วกล่าว “ตัวข้าตัดสินใจเองได้”
ชายหนุ่มชุดแพรยิ้มเยาะพลางกล่าว “ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอะไรก็ล้วนแต่สามารถหาเหตุผลไม่ทำได้ เช่นนั้นเจ้ารับปากเรื่องนี้มันจะมีความหมายอะไร?”
จิ๋งจิ่วกล่าว “นางจะเชื่อข้า เพราะข้าเชื่อนาง”
“มีเหตุผล จิ๋งจิ่ว เจ้าหน้าตาดี พูดจาก็น่าฟัง”
เซ่อเซ่อปรบมือชื่นชม จากนั้นพลันกล่าวอย่างจนปัญญาว่า “อย่างนี้เจ้าก็ยิ่งมิอาจไปบ้านข้าได้แล้ว ไม่อย่างนั้นข้ากลัวว่าเหล่าไท่จวินจะฆ่าเจ้าจริงๆ”
คนอื่นฟังไม่เข้าใจ แต่จิ๋งจิ่วและเจ้าล่าเยวี่ยเข้าใจ เพราะตอนที่มาชิงซานครั้งนั้น สาวน้อยเคยพูดถึงเรื่องนี้เอาไว้
ที่นางกลัวว่าเหล่าไท่จวินจะสังหารจิ๋งจิ่ว ย่อมต้องเป็นเพราะกังวลว่ามารดาของตัวเองจะชื่นชอบจิ๋งจิ่ว
“สมแล้วที่เป็นจิ๋งจิ่วที่ร่ำลือกัน ความคิดรอบคอบไม่มีช่องโหว่เลยแม้แต่น้อย”
ชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ผู้นั้นมองมาทางจิ๋งจิ่ว
คนอื่นไม่เข้าใจความหมายของคำพูดประโยคนี้
จิ๋งจิ่วมิได้กล่าวกระไร
หลังจากนั้นคำพูดอีกสองประโยคของชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่ก็ได้อธิบายเหตุผลที่เขากล่าวออกมาเช่นนั้น
