เขาหรี่ตาเล็กน้อย ในใจครุ่นคิดว่าแม้ปีศาจจิ้งจอกตนนี้จะเคยถูกนักบวชเปลี่ยนร่างมา แต่เสน่ห์ตามธรรมชาติก็ยังทำให้คนลุ่มหลงมัวเมาได้ง่าย หากได้พบองค์ฮ่องเต้ คงต้องกล่าวเตือนเสียหน่อยแล้ว
ในขณะเดียวกันนี้เอง บนทางหินมีชายหนุ่มผู้หนึ่งเดินเข้ามา
ชายหนุ่มผู้นั้นสวมชุดแพรสีขาว บนสายรัดเอวมีใบไม้สีเขียวเล็กๆ ที่บิดม้วนเล็กน้อยตกลงมาใบหนึ่ง บนใบไม้มีเศษฝุ่นสีเทาเกาะอยู่ น่าจะตกลงมาจากด้านบนศาลาที่อยู่ตรงใจกลางทะเลสาบ
คนผู้นี้ปกปิดลมหายใจของตนเองได้ดีมาก ยากจะมองเห็นความลึกตื้นของสภาวะได้ แต่การเดินเหินของเขานั้นกลับมีราศีของชนชั้นสูงแผ่กระจายออกมา
เมื่อเห็นคนผู้นี้ พระสนมหูพลันตกใจอย่างมาก นางพยักศีรษะเป็นการคารวะเล็กน้อย สีหน้าลังเล สุดท้ายก็ยืนอยู่ที่เดิมมิได้ขยับไปไหน
ชายหนุ่มเดินมาถึงตรงหน้านาง ก่อนกล่าวด้วยสีหน้าราบเรียบ “เสด็จพ่อมิใช่ว่าไม่มีลูก เจ้าคิดจะถามอะไร?”
พระสนมหูโมโหเล็กน้อย แต่ด้วยหวาดกลัวสถานะของอีกฝ่าย มิกล้ากล่าวอะไร จึงได้แต่เบะปากแสดงความไม่พอใจของตัวเอง
เมื่อเห็นภาพนี้ เจ้าล่าเยวี่ยพลันคิดถึงสาวน้อยแห่งสำนักเสวียนหลิงที่ก่อนหน้านี้ก็เคยเบะปากแสดงความไม่พอใจเหมือนกัน จึงอดยิ้มขึ้นมาไม่ได้ ความรู้สึกไม่ดีที่มีต่อพระสนมผู้นี้ลดน้อยลงเล็กน้อย
ชายหนุ่มหมุนตัวมองมาทางเจ้าล่าเยวี่ย ก่อนกล่าวอย่างเย็นชาว่า “สหายจากสำนักชิงซาน?”
เจ้าล่าเยวี่ยมองจิ๋งจิ่ว
