เจ้าล่าเยวี่ยจำได้อย่างชัดเจน เมื่อครู่ตอนที่นางบอกว่าตนเองจะเข้าร่วมงานประลอง เขาเองก็เหลือบมองตัวเองเช่นนี้เหมือนกัน มิได้กล่าวกระไร แต่ความหมายกลับชัดเจน
“เจ้าไม่เห็นด้วย?”
นางมิค่อยเข้าใจ
ในการบำเพ็ญเพียรเมื่อหลายปีก่อน กำจัดปีศาจขจัดความชั่ว กระบี่บินสังหารคน ไม่ว่าจะเจอกับสถานการณ์ที่อันตรายแบบไหน จิ๋งจิ่วล้วนมิเคยขัดขวางนางมาก่อน แต่เหตุใดวันนี้กลับมิเห็นด้วยต่อความคิดที่จะเข้าร่วมประลองของตนเองถึงเพียงนี้?
จิ๋งจิ่วกล่าว “ข้าไม่เคยเข้าร่วมการประลองวิถีพรตในงานชุมนุมเหมยฮุ่ย ทว่าข้ารู้อะไรบางอย่าง”
เจ้าล่าเยวี่ยกล่าว “ย่ำโลหิตแสวงหาดอกเหมย[1]? ข้ามิสนใจ”
จิ๋งจิ่วมองนาง พลางกล่าวด้วยสีหน้าราบเรียบและจริงจังว่า “นั่นคือโลกแห่งความจริง”
เจ้าล่าเยวี่ยเองก็จริงจังขึ้นมา กล่าวว่า “ข้ารู้ความหมายของความจริง”
“การต่อสู้บนหนทางหลายหมื่นลี้เหล่านั้นยังมิใช่ความจริง อย่างมากก็เป็นเพียงครึ่งจริงครึ่งเท็จ แต่สิ่งที่ข้ากล่าวมา มันคือความจริงอันแท้จริงที่แม้กระทั่งข้าก็ยังไม่ปรารถนาจะสัมผัส”
จิ๋งจิ่วมองดูดวงตานางพลางกล่าว
เจ้าล่าเยวี่ยถาม “สิ่งใดคือความจริง?”
จิ๋งจิ่วกล่าว “ความตายคือความจริง กล่าวให้ถูกคือความตายของตัวเอง”
ในเวลานี้พวกเขาเดินมาถึงครึ่งทางของเชิงเขา
