กระทั่งเมื่อไม่กี่ปีมานี้มีสำนักบำเพ็ญพรตไปจนถึงคนจากในวังพากันจับตาดูบ้านหลังนั้น เขาจึงได้ทราบถึงสถานะของอีกฝ่าย อีกทั้งยังเคยใช้กำลังและเส้นสายของตัวเองแอบสืบเรื่องของอีกฝ่าย แต่สุดท้ายก็ยังไม่อาจมั่นใจได้ เพราะจิ๋งจิ่วอายุน้อยอย่างมาก ต่อให้เป็นอัจฉริยะทางวิถีกระบี่ มันก็ดูไม่เข้ากับป้ายไม้อันนั้นเลย
จิ๋งจิ่วน่าจะเป็นผู้สืบทอดป้ายไม้อันนั้นกระมัง?
ขณะที่ชายชรากำลังครุ่นคิดถึงเรื่องเหล่านี้ ด้านนอกหน้าต่างพลันมีเสียงเตือนเบาๆ ของพ่อบ้านดังขึ้นมา
“นายท่าน ใกล้จะเลยฤกษ์แล้วนะขอรับ”
……
……
ฝนฤดูใบไม้ผลิตกโปรยปราย แต่แนวป้องกันสองชั้นที่เกิดจากข่ายพลังและผลึกแก้วกลับทำให้แขกเหรื่อที่อยู่เต็มสวนไม่ต้องกังวลว่าตนเองจะต้องเปียกฝน ในทางกลับกัน มันกลับเพิ่มความความงดงามได้หลายส่วน เพียงแต่เมื่อเวลาผ่านไป ในที่สุดบรรยากาศภายในงานก็เริ่มแปลกประหลาดขึ้นมา เสียงฝนค่อยๆ ถูกแทนที่ด้วยเสียงพูดคุย
ระหว่างที่งานแต่งกำลังจัดขึ้นพลันมีเสียงชามแตก เจ้าของบ้านรีบร้อนเดินออกไป ผ่านไปเป็นเวลานานยังไม่กลับมา คล้ายกับหายลับไปอย่างไรอย่างนั้น นี่มันเรื่องอะไรกัน?
“เกิดอะไรขึ้นกันแน่?”
“ได้ยินว่าท่านผู้เฒ่าเมื่อสมัยหนุ่มๆ ชอบสร้างเรื่องสร้างราว หรือนิสัยเก่าจะกำเริบ?”
“ท่านผู้เฒ่ารักลูกชายคนเล็กมากที่สุด ทำไมจู่ๆ ถึงเดินออกไปจากงานแต่งแบบนี้ล่ะ?”
