ในยอดเขาทั้งเก้าของชิงซาน ยอดเขานี้โดดเดี่ยวที่สุด ธรรมชาติงดงามที่สุด
คืนนี้เขามาที่นี่ ย่อมต้องมีความคิดอะไรบางอย่าง
กระบี่เซียนถูกหัก ร่างกายได้รับบาดเจ็บไม่น้อย มาเยือนในยามวิกาล มิได้มีการต่อว่า มีเพียงคำแนะนำ
เขาคิดว่าตนเองได้แสดงเจตนาที่ดีและมารยาทออกมามากพอแล้ว
คิดไม่ถึงว่าจิ๋งจิ่วจะเย็นชาถึงเพียงนี้
จากนั้นเขาคิดถึงกู้ชิง ผู้ซึ่งเคยเป็นเด็กติดตามรับใช้ตนเองมาหลายปี คิ้วกระบี่ของเขาพลันเลิกขึ้นมาเล็กน้อย
—- หรือยอดเขาโดดเดี่ยวแห่งนี้จะมีพลังเวทมนตร์อะไร ทุกคนที่มาที่นี่ถึงได้เปลี่ยนไปเป็นเหมือนอย่างปรมาจารย์อากันหมด?
……
……
“หากเจ้าสู้กับกู้หานอีกครั้ง จะมีโอกาสชนะไหม?”
เจ้าล่าเยวี่ยเดินออกมาจากถ้ำ กล่าวถามจิ๋งจิ่ว
นางได้ยินคำพูดประโยคนั้นของกั้วหนานซาน
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “ข้าเคยบอกเจ้าแล้ว พรสวรรค์ทางวิถีกระบี่ของข้านั้นเป็นหนึ่งในชิงซาน”
เจ้าล่าเยวี่ยกล่าว “ต่อใช้เขาจะปรับตัวเข้ากับรูปแบบการต่อสู้ของเจ้าได้?”
จิ๋งจิ่วกล่าว “เจ้าต้องจำเอาไว้เรื่องหนึ่ง”
เจ้าล่าเยวี่ยฟังอย่างตั้งใจ
กู้ชิงและชายหนุ่มแซ่หยวนสีหน้าคร่ำเคร่ง
จิ๋งจิ่วกล่าว “สรรพสิ่งล้วนแต่เป็นกระบี่ ไหนเลยจะมีเพียงรูปแบบเดียวได้?”
……
……
จากยอดเขาเทียนกวงมายังศาลาหนานซง หกร้อยลี้
จากศาลาหนานซงมายังหมู่บ้านในภูเขา สามร้อยลี้
