หากขี่กระบี่ ก็จะใช้เวลาเพียงแค่หนึ่งชั่วยามกว่า ต่อให้ปราณกระบี่ไม่สมบูรณ์ จำเป็นต้องหยุดพักเป็นระยะ นั่งสมาธิเพื่อฟื้นฟูปราณกระบี่ อย่างมากที่สุดก็ใช้เวลาเพียงครึ่งวันเท่านั้น
หากเดินเท้า ก็ต้องใช้เวลาแปดเก้าวัน
แต่ถ้าหากเป็นผู้ที่ถูกทำลายสภาวะ ถูกทำลายโอสถกระบี่ เช่นนั้นก็ต้องใช้เวลาหนึ่งเดือนเต็ม
เมื่อกลับมายังหมู่บ้าน ได้เห็นป่าไผ่และบ่อน้ำที่มิได้เห็นมาเป็นเวลาสามปีนั้น หลิ่วสือซุ่ยคล้ายได้รับเรี่ยวแรงอะไรบางอย่างกลับมาอีกครั้ง ฝีเท้าที่อ่อนแรงพลันมั่นคงขึ้นมา
เมื่อเดินมาถึงหน้าบ้าน มองเห็นประตูไม้ที่แง้มปิดอยู่ครึ่งหนึ่ง เขาลังเลอยู่เป็นเวลานาน ก่อนจะตะโกนขึ้นมา “ท่านพ่อ ข้ากลับมาแล้ว”
ช่วงเวลากลางดึก
หลิ่วสือซุ่ยนอนอยู่บนเตียง พลิกไปพลิกมา มิอาจหลับลงได้
อีกฟากหนึ่งของกำแพงดินบางๆ เสียงจากอีกห้องหนึ่งดังชัดเจน เสียงด่าทอที่ปนไว้ด้วยความผิดหวังและโกรธเกรี้ยวถูกเสียงถอนหายใจที่ประเดี๋ยวสั้นประเดี๋ยวยาวเข้าแทนที่
หากมิเป็นเพราะมารดาแซ่หลิ่วเข้ามาขวางเอาไว้ทัน อีกทั้งมองเห็นร่างกายของเขาดูอ่อนแอ เกรงว่าบิดาแซ่หลิ่วคงจะตีเขาจนไม้กระบองในมือหักเป็นแน่
ห้องที่อยู่อีกด้านของกำแพงเงียบไปครู่ จากนั้นมีเสียงร่ำไห้ของมารดาแซ่หลิ่วดังขึ้นมาอีกครั้ง
หลิ่วสือซุ่ยมองดูหลังคา รู้สึกเจ็บปวดอยู่ในใจ
