าก?
สายตาที่ทุกคนมองไปทางเซี่ยงหว่านซูมีความกริ่งเกรงเพิ่มขึ้นมา
เขาบอกว่าฝีมือหมากล้อมของตนเองธรรมดา นี่ก็ค่อนข้างจะถ่อมตนไปเสียหน่อย
มีคนกล่าวชมเชยขึ้นมา “หากวันนี้อาจารย์เซียนหว่านซูลงแข่งหมากล้อมด้วย เช่นนั้นคงมิได้ชนะแค่เพียงพู่กันจีนกับวาดภาพ หากแต่ยังชนะหมากล้อมด้วย”
เซี่ยงหว่านซูยิ้มเจื่อนพลางกล่าว “วิถีหมากล้อมของข้ากับศิษย์พี่เทียบกันแล้วคล้ายแสงเทียนในไข่มุก วิถีการเขียนพู่กันจีนและการวาดภาพก็เป็นเช่นนี้เหมือนกัน คำสรรเสริญแบบนี้ ข้ามิกล้ารับไว้จริงๆ”
แต่ชายแก่ผอมสูงคนนั้นกลับมิยอมเลิกรา เขาดึงดันกล่าวว่า “แต่ท่านมีสิทธิ์วิจารณ์การแข่งขันในวันนี้อย่างแน่นอน ท่านลองว่ามาหน่อยแล้วกัน….การแข่งกระดานนี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เกิดอะไรขึ้นกับคนผู้นี้กันแน่ เขาวางหมากได้น่าเกลียดขนาดนี้ เหตุใดเขาถึงสามารถเอาชนะได้?”
สำหรับผู้ที่ชื่นชอบหมากล้อม รูปแบบการเดินหมากถือเป็นเรื่องที่สำคัญอย่างมาก นอกจากเรื่องแพ้ชนะแล้วก็ควรต้องเน้นเรื่องความงดงามด้วย
การเดินหมากของจิ๋งจิ่วมิได้มีรูปแบบใดๆ แม้แต่น้อย แล้วก็ย่อมมิได้มีความงดงาม
เซี่ยงหว่านซูเองก็รู้สึกขัดใจกับการเดินหมากของเขา แต่ก็ยังมิยอมเอ่ยปากวิจารณ์อะไรเสียหาย เขากล่าวว่า “พลังในการคำนวณของสหายท่านนี้ค่อนข้างน่าตกใจ เพียงแต่…มิค่อยน่าดูเท่าไร”
“ใช่ไหม? ข้าก็ว่ามันน่าเกลียดอย่างมาก! เหมือนตัดหญ้าแบกมูลอย่างไรอย่างนั้น มีการวางหมากแบบ
