ได้มีการตอบสนองใดๆ
ผู้บำเพ็ญพรตเคารพราชวงศ์ แต่กลับมิได้มองขุนนางของราชสำนักอยู่ในสายตาเท่าไร แม้นจะซือเฟิงเฉินจะมิใช่ขุนนางธรรมดาก็ตาม
ยิ่งไปกว่านั้นซือเฟิงเฉินได้เลื่อนจากผู้ดูแลในเมืองเฉาหนานมาเป็นรองผู้ตรวจการณ์ของกรมชิงเทียน ดูแล้วคล้ายจะเป็นการเลื่อนตำแหน่ง แต่หลายๆ คนต่างทราบว่าเป็นเพราะอะไร
“ข้าซึ่งเป็นรองผู้ตรวจการณ์ต้องตรวจสอบคดีนี้ หากครั้งนี้ยังจับคนชั่วสองคนนั้นมิได้ ตัวข้าคงต้องจบสิ้น”
สายตาซือเฟิงเฉินกวาดมองดูทุกคน พลางกล่าวว่า “จริงอยู่ที่ข้ามิได้มีอิทธิพลอะไรต่อสำนักของทุกท่าน แต่ถ้าหากมั่นใจแล้วว่าสุดท้ายตนเองต้องจบเห่ ไม่แน่ข้าอาจจะใช้กำลังเฮือกสุดท้ายที่มีไปจัดการกับจำนวนจัดสรรของราชสำนักเสียหน่อยก็เป็นได้”
ครั้นได้ยินคำพูดนี้ สีหน้าผู้บำเพ็ญพรตของสำนักใหญ่อย่างต้าเจ๋อนั้นมิแปรเปลี่ยน แต่สีหน้าของผู้บำเพ็ญพรตในพรรคเล็กๆ เหล่านั้นกลับดูร้อนรนขึ้นมา
ไม่ว่าจะเป็นหินผลึกหรือว่าทรัพยากรในการบำเพ็ญเพียรอื่นๆ ล้วนแต่ได้ทางราชสำนักกับสำนักใหญ่อย่างๆ สำนักจงโจว สำนักชิงซาน สำนักต้าเจ๋อ สำนักซีไห่ร่วมมือกันกำหนดจำนวนจัดสรรทรัพยากร
สำนักใหญ่ๆ เหล่านั้นย่อมมิเป็นกังวลว่าราชสำนักจะจัดสรรทรัพยากรให้ตนเองน้อย แต่สำนักเล็กๆ เหล่านั้นจะทำอย่างไร?
หากซือเฟิงเฉินจะลงมือเพื่อระบายความโกรธก่อนที่ตนเองจะจากไปจริงๆ แม้นจะแค่ลดจำนวนหินผลึกลงหนึ่งส่วนก็สามารถสร้างผลกระทบอย่างใหญ่หลวงให้