อีกไม่นานพวกข้าจะไปข้างนอก”
จิ๋งจิ่วกล่าว “เจ้าจะอยู่ในภูเขา หรือจะออกไปข้างนอก?”
กู้ชิงยิ่งตกใจ ในใจครุ่นคิดเหตุใดจู่ๆ จึงจะออกไป? เขานิ่งเงียบไปครู่ จึงกล่าวถามว่า “พวกเจ้าจะไปนานเท่าไร?”
นี่เป็นคำถามที่สำคัญยิ่งนัก
จิ๋งจิ่วรู้ว่าสิ่งที่เขากังวลใจมากที่สุดคือเรื่องอะไร จึงกล่าวว่า “จะกลับมาก่อนงานชุมนุมเฉิงเจี้ยน”
กู้ชิงครุ่นคิด กล่าวว่า “ข้าอยู่ที่นี่ดีกว่า ตั้งใจฝึกกระบี่ แล้วจะได้เฝ้ายอดเขาด้วย”
จิ๋งจิ่วมิได้โน้มน้าวเขา หากแต่กล่าวว่า “หากมีเรื่อง ก็ไปบอกลิง”
กู้ชิงมิค่อยเข้าใจความหมายของเขา ในใจครุ่นคิดว่าจริงอยู่ที่ลิงในยอดเขาเฉลียวฉลาด แต่หากเกิดเรื่องจริงๆ พวกมันจะช่วยอะไรได้? หรือลิงเหล่านั้นจะไปหาคนอื่นมาช่วย?
เขามิได้ถามจิ๋งจิ่ว เพียงแต่เก็บคำพูดนี้เอาไว้ในใจ
……
……
เวลารุ่งสาง การประชุมชิงซาน
มิรู้เป็นเรื่องบังเอิญหรือด้วยเหตุผลอะไรอย่างอื่น นับตั้งแต่ที่ยอดเขาเสินม่อเปิดข่ายพลังปิดกั้นและเจ้าล่าเยวี่ยกลายเป็นเจ้าแห่งยอดเขา กฎเกณฑ์ในการประชุมของชิงซานก็เปลี่ยนไปมาก
โดยปกติกระบี่ของเจ้าแต่ละยอดเขาจะมารวมตัวกันที่ยอดเขาเทียนกวง เจ้าแห่งยอดเขาจะส่งเสียงผ่านมาทางกระบี่ แต่ตอนนี้กลายเป็นตัวแทนของแต่ละยอดเขามารวมตัวหารือที่ตำแหน่งของยอดเขาซีไหลแทน
หลายคนคาดเดาว่าเป็นเพราะเหล่าเจ้าแห่งยอดเขารู้สึกกระอักกระอ่วนที่ต้องเข้าร่วมการประชุมกับเจ้าล่าเยวี่ยซึ่งเป็นอดีตศิษย์รุ่นที่สาม
