นเคล็ดกระบี่เก้ามรณาของยอดเขาเสินม่อ นั่นคือเพลงกระบี่ที่ปรมาจารย์อาจิ่งหยางมิถ่ายทอดให้กับผู้ใด
แต่เขาคิดผิด
กู้ชิงมองดูหน้าแรกของเคล็ดกระบี่ เหม่อลอยอยู่เป็นเวลานาน
นี่มิใช่เคล็ดกระบี่เก้ามรณา
มือเขาสั่นขึ้นมาเล็กน้อย
บนหน้าแรกของหนังสือเล่มนั้นเขียนเอาไว้อย่างชัดเจน
แบกสวรรค์
……
……
ฝนฤดูใบไม้ร่วงโปรยปราย ความหนาวเย็นมาเยือน
ยอดเขาทั้งเก้าของชิงซานตัดขาดจากโลกภายนอก หนาวร้อนมิเด่นชัด แต่ยังคงแบ่งเป็นสี่ฤดูอย่างชัดเจน
ในที่สุดอาการป่วยของจิ๋งจิ่วก็หายดี
เสียงจักจั่น เสียงร้องของลิง เสียงไอของจิ๋งจิ่ว สามเสียงหลักของยอดเขาเสินม่อหายไปสองเสียง ยอดเขาพลันเงียบลงไปมาก
ภายนอกมิได้มีอะไรเปลี่ยนแปลงมากนัก เหล่าลูกศิษย์ต่างบำเพ็ญเพียรอยู่ในถ้ำของตน น้อยครั้งนักที่จะออกมาจากในถ้ำ หมู่ยอดเขาแมกไม้ไล่ตัวเป็นชั้นๆ ทิวทัศน์งดงามดูอ้างว่างโดดเดี่ยว
วันหนึ่งมีข่าวแพร่มาจากนอกสำนัก แม่น้ำจั๋วตอนเหนือที่อยู่นอกเมืองเฉาหนานมีปีศาจที่น่ากลัวปรากฏขึ้นมาตัวหนึ่ง
ว่ากันว่าปีศาจตัวนี้นิสัยโหดร้าย ชื่นชอบกินเนื้อคน โดยเฉพาะเหล่าเด็กหญิงเด็กชาย
ช่วงกลางสารทฤดู[1] จู่ๆ ปีศาจยักษ์ตัวนั้นพลันปรากฏกายออกมาแล้วทำลายหน้าผาที่อยู่นอกเมืองเฉาหนานไปแถบหนึ่ง ชาวบ้านที่อยู่ในหมู่บ้านบนหน้าผาต่างบาดเจ็บล้มตายไปหลายร้อยคน
สำนักชิงซานย่อมมิอาจปล่อยเรื่องนี้ผ่านไป ศิษย์ของยอดเขาเหลี่ยงว่างขี่กระบี่มุ่งหน้าไปกำจัดปีศาจร้
