เคยประกาศเขตหวงห้ามแปดร้อยลี้ นักพรตไท่ผิงเก็บตัวบำเพ็ญพรต หลังจากนั้นก็ไม่ได้ปรากฏตัวอีก
ตอนนี้ ทั่วทั้งโลกบำเพ็ญพรตต่างคิดว่านักพรตไท่ผิงได้ตายไปแล้ว เพราะว่าผ่านมาเป็นเวลาหลายปีมากแล้ว
ต่อให้เป็นผู้บำเพ็ญพรตที่ยอดเยี่ยมแค่ไหน ขอเพียงมิอาจบรรลุกลายเป็นเซียน สุดท้ายก็ไม่มีทางเอาชนะคำว่าเวลาได้
เจ้าล่าเยวี่ยมองไปยังส่วนหนึ่งของหมู่ยอดเขา ในใจรู้สึกสับสนเล็กน้อย
เทือกเขาชิงซานที่ทอดยาวหลายพันลี้ นอกจากยอดเขาทั้งเก้าแล้วยังมีสถานที่ลี้ลับอีกมากมาย อย่างเช่นในส่วนลึกของยอดเขามียอดเขาหลายยอดที่มองไม่เห็นตลอดทั้งปี
ปกติยอดเขาเหล่านั้นจะเป็นสถานที่ที่ผู้อาวุโสที่ซ่อนเร้นกายจากโลกภายนอกใช้อยู่อาศัย จึงถูกขนานนามว่ายอดเขาซ่อนเร้น
หนทางสู่สวรรค์ พูดง่ายแต่ทำยาก? หากผู้อาวุโสเหล่านั้นไม่สามารถบรรลุกลายเป็นเซียนได้ พวกเขาก็น่าจะบอกลาโลกนี้ไปอย่างเงียบๆ คล้ายกับนักพรตไท่ผิง
ยอดเขาซ่อนเร้นเหล่านั้น จะแอบซ่อนอยู่ในสายธารแห่งกาลเวลาไปตลอดกาลเช่นนี้ ไม่มีทางถูกค้นพบได้อีกอย่างนั้นหรือ?
จิ๋งจิ่วมิได้รู้สึกทอดถอนใจ เนื่องเพราะเมื่อหลายปีก่อน เขาได้เคยทอดถอนใจเหมือนอย่างเจ้าล่าเยวี่ยมาแล้ว ใจที่มุ่งสู่ธรรมวิธีของเขายิ่งมั่นคง
“ก่อนหน้าที่เขาจะรับตำแหน่งเจ้าสำนัก เขาบำเพ็ญเพียรอยู่ที่นั่นมาโดยตลอด เจ้าสำนักในตอนนี้ หยวนฉีจิง และยังมีอีกหลายๆ คน ตอนนั้นก็อยู่ที่นั่นด้วยเช่นกัน”
เขามองไปทางยอดเขาที่อยู่
