้ผลดีมาก
ทว่าตอนนี้เขาไม่จำเป็นต้องอุ้มก้อนหินหนักๆ แล้ว
เขาค่อยๆ จมลงไปยังก้นทะเลสาบคล้ายก้อนหิน จากนั้นสืบเท้าเดินไปเบื้องหน้า
น้ำในทะเลสาบลึกขึ้นทุกขณะ แต่ฝีเท้าเขายังคงมั่นคง อีกทั้งไม่มีเสียงใดๆ กระทั่งสายน้ำที่ไหลผ่านร่างกายไปก็แทบจะไม่เกิดการเปลี่ยนแปลง
เหล่ามัจฉาที่ถูกพายุฝนทำให้ตกใจจนแหวกว่ายไปมาไม่หยุด คล้ายจะไม่สังเกตเห็นถึงการมีอยู่ของเขา
เวลาเคลื่อนผ่านไป ความเร็วของเขากลับยิ่งช้าลง สีหน้ายิ่งคร่ำเคร่งขึ้น
เขารับรู้ได้อย่างชัดเจน เบื้องหน้ามีแรงกดดันอยู่ คล้ายเทพก็มิปาน
ยิ่งเข้าใกล้เกาะแห่งนั้น แรงกดดันนั้นก็ยิ่งทวีความน่ากลัว
น้ำในทะเลสาบเริ่มตื้นขึ้น บางครั้งสามารถมองเห็นแสงสว่างที่เกิดจากสายฟ้าที่อยู่เบื้องบน
เขาเดินขึ้นไปบนเกาะที่อยู่กลางทะเลสาบ ท้องฟ้าด้านบนคือช่องที่ข่ายพลังชิงซานเปิดเอาไว้
พายุฝนตรงนี้ยิ่งรุนแรง ท้องฟ้ายิ่งมืดมิด แล้วก็สามารถสัมผัสได้ถึงพลังอันน่ากลัวของสายฟ้าที่ตกลงมาอยู่ตลอดเวลา
แรงกดดันนั้น มิได้มาจากบนท้องฟ้า
จิ๋งจิ่วรวมเป็นหนึ่งเข้ากับพายุฝน
เขามองดูตำหนักที่อยู่ไม่ไกลแห่งนั้นอย่างเงียบๆ
ที่นี่คือสถานที่ที่ผู้พิทักษ์อยู่อาศัย ศิษย์ของยอดเขาปี้หูห้ามเข้ามาโดยพลการ ด้วยเหตุนี้บนเกาะจึงมีสิ่งมีชีวิตอยู่มากมาย
ภายใต้พายุฝนนี้ คล้ายจะได้ยินเสียงบางเสียง บนต้นไม้มีแสงสลัวสีเขียวอยู่เป็นจำนวนมาก
จิ๋งจิ่วรู้ว่านั่นมิใช่ผีภูเขา หากแต่เป็นแมวป่า
เหล่
