าแมวป่าถูกฝนตกใส่จนขนเปียกชื้น พวกมันกำลังพยายามเลียร่างกายตัวเองอย่างทุลักทุเล และมิได้สังเกตเห็นถึงการมาของเขา
จิ๋งจิ่วมองดูตำหนักที่อยู่ท่ามกลางสายฝนหลังนั้น พลางสืบออกไปเบื้องหน้าหนึ่งก้าว
เขามั่นใจว่าตนเองมิได้ส่งเสียงใดๆ
เขามิได้หายใจ อีกทั้งก้าวนี้ยังตรงกับช่วงที่หัวใจเขาหยุดเต้นพอดี
แต่ว่า สายตาคู่หนึ่งพลันจ้องมองมาที่เขา
ถูกเห็นเร็วขนาดนี้เลยอย่างนั้นหรือ?
ดูเหมือนในการเจรจาครั้งนี้ ตัวเองคงต้องเป็นฝ่ายเสียเปรียบเสียแล้ว
จิ๋งจิ่วครุ่นคิดเช่นนี้ พลางมองไปยังที่นั่น
เวลาเดียวกันนี้เอง ในท้องฟ้ายามค่ำคืนพลันมีเสียงกัมปนาทดังขึ้นมา
สายฟ้าขนาดใหญ่สายหนึ่งฟาดลง ส่องสว่างตำหนักทั้งหลัง
ณ มุมหนึ่งของตำหนักมีหน้าต่างอยู่บานหนึ่ง
แมวสีขาวตัวหนึ่งฟุบหมอบอยู่บนขอบหน้าต่างล่าง
ตรงนั้นไม่มีฝน แต่ขนของมันก็ยังเปียกชื้น
ขนของแมวสีขาวยาวอย่างมาก หลังถูกฝนตกใส่จนเปียก ขนเหล่านั้นพันกันจนเป็นก้อนๆ ดูค่อนข้างน่าเกลียด
แต่หากจ้องมองไปนานๆ บางครั้งอาจจะเกิดความเข้าใจผิด มองว่าขนที่เป็นกลุ่มเป็นก้อนเหล่านั้นคือกระบี่เป็นเล่มๆ
แมวตัวนั้นหรี่ตา ดูค่อนข้างเกียจคร้าน ไร้ซึ่งพิษภัย
แต่ดวงตาของมันได้แผ่กระจายลำแสงที่เย้ายวนและน่าพิศวงออกมา คล้ายกับความฝันที่ดูลอยล่อง และคล้ายกับหลุมลึกที่มองไม่เห็นก้นหลุม ทำให้คนเพียงคิดอยากจะกระโดดลงไป
หากเป็นศิษย์ชิงซานธรรมดาถูกดวงตาที่น่าพิศวงคู่นี้จ้องมอง เกรงว่าค
